Surah Az-Zariyat — Talata 44

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• فَعَتَوْا – Sila ay nagmalaki at nagmatigas.
• الصَّاعِقَةُ – Ang matinding parusa na dumating na parang kidlat o malakas na sigaw na pumupuksa.

Paliwanag ng Talata:

Tungkol sa mga tao ni Thamud, sila ay binigyan ng pagkakataong magtamasa sa kanilang pamumuhay hanggang sa dumating ang kanilang takdang oras. Ngunit sa halip na magpasalamat at sumunod, sila ay nagmalaki at nagmatigas laban sa utos ng kanilang Panginoon. Tinalikuran nila ang pagsunod at pagtalima sa Kanya nang may kapalaluan at pagmamataas.

Dahil dito, dumating sa kanila ang matinding parusa—ang nakapapasong sigaw o kidlat ng kapahamakan—habang sila ay nakatingin mismo dito. Hindi ito dumating nang sila ay walang malay; bagkus, nakita nila ito gamit ang kanilang mga mata bago sila nilamon ng kapahamakan. Sila ay binigyan ng babala tatlong araw bago ito dumating, ngunit hindi pa rin sila naniwala at nagpatuloy sa kanilang pagmamatigas.

Mga Aral na Makukuha:

1. Ang pagmamalaki at pagtanggi sa utos ng Allah ay nagdadala ng kapahamakan, gaano man kalakas o kayaman ang isang tao.
2. Ang parusa ng Allah ay maaaring dumating nang biglaan, kahit na ang tao ay nasa kalagitnaan ng kanyang buhay at tila ligtas.
3. Ang babala ng Allah ay totoo; hindi ito biro. Ang mga nagbabala ay isinugo upang gabayan, ngunit ang mga nagmatigas ay hindi makakatakas sa Kanyang kaparusahan.
4. Ang pagkakataong mabuhay ay isang pagsubok—ang mga gumagamit nito sa pagsunod sa Allah ay magtatagumpay, samantalang ang mga nag-aabuso nito ay mapapahamak.