Zariyat surəsi — Ayə 44

Sözlərin izahı:

• فَعَتَوْا (fəətəv): Təkəbbür göstərdilər, haqqa boyun əyməkdən boyun qaçırdılar, həddi aşdılar.
• أَمْرِ رَبِّهِمْ (əmri rəbbihim): Rəbbinin əmri — yəni Allaha iman və itaət.
• الصَّاعِقَةُ (əs-saiqə): Göydən gələn qorxunc səs və ya odlu əzab — burada məhv edici cəza mənasındadır.
• يَنظُرُونَ (yənzurun): Öz gözləri ilə baxırdılar, görürdülər.

Ayənin təfsiri:

Bu ayə Səmud qövmünün aqibətindən danışır. Onlar Allahın əmrinə qarşı təkəbbür göstərdilər, iman gətirməyi və itaət etməyi özlərinə ar bilərək boyun əymədilər. Onlara əzabın gələcəyi əvvəlcədən xəbər verilmişdi — üç gün gözləmə müddəti verilmişdi ki, tövbə edib doğru yola qayıtsınlar. Lakin onlar bu fürsətdən istifadə etmədilər, əksinə küfrlərində və inadlarında davam etdilər.

Nəhayət, vəd olunmuş vaxt yetişdikdə göydən qorxunc bir əzab — şimşək kimi məhv edici bir cəza onları yaxaladı. Onlar bu əzabı öz gözləri ilə gördülər, amma artıq heç bir şey onları xilas edə bilmədi. Nə qaçmağa yer var idi, nə də sığınacaq bir qala. Beləcə, təkəbbürlərinin cəzasını canları ilə ödədilər.

Ey insanlar! Bu qissədən ibrət götürün. Allahın əmrinə boyun əyməmək, təkəbbür göstərmək heç vaxt yaxşı nəticə verməmişdir. Allah Öz qullarına həmişə fürsət verir, tövbə qapısı açıqdır. Lakin bu fürsət əbədi deyil — ölüm gəldikdən sonra peşmançılıq heç bir fayda verməz. Gəlin, Rəbbimizin çağırışına qulaq asaq, Ona iman gətirək və itaət edək. Çünki yalnız Allaha sığınmaq, Onun yolunda olmaq insanı həqiqi qurtuluşa aparır.