Surat Az-Zariyat — Ayat 44

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• فَعَتَوْا (fa'ataw): tegesé padha gumedhe, mbangkang, lan ngluwihi wates saka dhawuhé Allah.
• أَمْرِ رَبِّهِمْ (amri rabbihim): dhawuhé Pangérané, yaiku prentah supaya manut lan taat marang Allah.
• الصَّاعِقَةُ (as-sā'iqah): swara gedhé kang nggegirisi saka langit kang nggawa pati, yaiku siksa kang ngrusak.
• يَنظُرُونَ (yanẓurūn): padha ndeleng, yaiku padha nyawang siksa mau teka nalika isih padha tangi lan weruh.

2) Jlentrehané ayat:

Ing ayat iki, Allah nyritakaké bab kaum Tsamud, yaiku umaté Nabi Shalih. Wong-wong mau padha gumedhe lan mbangkang marang dhawuhé Pangérané. Saka gumedhené mau, Allah banjur nurunaké siksa awujud swara gedhé kang nggegirisi saka langit, kang ngrusak lan matèni wong-wong mau kabèh. Sing dadi wigati, siksa mau teka nalika wong-wong mau padha nyawang lan ngerti yèn siksa iku lagi arep tumiba marang dhèwèké. Wong-wong mau wis diwènèhi wektu telung dina kanggo mikir lan mertobat, nanging tetep waé padha mbangkang lan gumedhe, mula siksa mau banjur tumiba lan ngrusak dhèwèké kabèh.

3) Piwulang lan faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangaké marang kita yèn gumedhe lan mbangkang marang dhawuhé Allah iku dadi jalaran tumibané siksa lan karusakan.
• Allah iku Maha Sabar, awit wis mènèhi wektu marang kaum Tsamud kanggo mertobat, nanging yèn manungsa tetep wangkal, siksa mesthi bakal tumiba.
• Kita kudu tansah andhap asor, manut marang dhawuhé Allah, lan ora ngluwihi wates kang wis ditemtokaké.
• Ayat iki uga ngélingaké kita yèn saben tumindak ala mesthi ana piwalesé, lan saben kabecikan mesthi ana ganjarané saka Allah.
• Kanthi maca lan nggatekaké crita umat-umat kang wis kena siksa, kita dadi luwih wedi marang Allah lan luwih semangat anggoné nindakké kabecikan, supaya ora kena siksa kaya kaum Tsamud.