Surja Edh-Dharijat — Ajet 44

Kuptimet e fjalëve:

• "Featev" (فَعَتَوْا): u treguan kryeneçë, u mendjemëdhenë dhe u rebeluan me arrogancë.
• "Es-sa'ikah" (الصَّاعِقَة): rrufeja shkatërruese, dënimi i befasishëm që vjen si zjarr nga qielli.

Tefsiri i Ajetit:

Pas historisë së popullit të Ad-it, Allahu i Lartësuar përmend këtu fatin e popullit të Themudit, të cilëve profeti i tyre Salih a.s. u kishte thënë: "Kënaquni me jetën tuaj deri në afatin e caktuar". Por ata nuk ia vunë veshin kësaj këshille dhe u treguan kryeneçë ndaj urdhrit të Zotit të tyre, duke refuzuar me mendjemadhësi besimin dhe bindjen. Ata nuk u përulën para të vërtetës, por vazhduan në arrogancën e tyre.

Për këtë arsye, i zuri dënimi i befasishëm – rrufeja shkatërruese – ndërsa ata ishin duke parë me sytë e tyre se si po vinte dënimi. Ata ishin paralajmëruar tre ditë më parë për ardhjen e dënimit, por në vend që të pendoheshin, ata vazhduan në kryeneçësinë e tyre. Dhe ja, dënimi erdhi ditën, hapur, para syve të tyre, duke i shkatërruar plotësisht.

Mësimet dhe dobitë nga ajeti:

1. Kryeneçësia dhe mendjemadhësia ndaj urdhrave të Allahut janë shkak i dënimit dhe shkatërrimit, siç ndodhi me popujt e mëparshëm.
2. Dënimi i Allahut mund të vijë befas, edhe kur njerëzit janë duke parë dhe duke u ndjerë të sigurt në jetën e tyre.
3. Ky ajet na mëson se durimi i Allahut ka një afat; kur ai të mbarojë, dënimi vjen pa vonesë dhe askush nuk mund ta ndalojë atë.
4. Historia e popujve të shkuar është mësim për ne – duhet të nxitojmë drejt pendimit dhe bindjes ndaj Allahut para se të na vijë dënimi.
5. Islami na fton të jemi të përulur para Zotit tonë dhe të mos i kundërvihemi urdhrave të Tij, sepse krenaria ndaj Krijuesit është fillimi i çdo të keqeje.