Surat Az-Zariyat — Ayat 43

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• ثَمُودَ (Tsamud): Iku jenengé sawijining kaum utawa bangsa kang biyèn banget kuwat lan pinter gawé omah ing watu-watu gunung. Padha diutus Nabi Shalih a.s.
• تَمَتَّعُوا (tamatta'uu): Padha ngrasakna lan ngrasakna kabungahan urip, padha seneng-seneng nganggo uripmu.
• حِينٍ (hiin): Wektu tartamtu, yaiku nganti tekan ajale utawa wektu kang wis ditemtokake.

1. Tafsiré ayat:

Ing critané kaum Tsamud, yaiku kaumé Nabi Shalih a.s., uga ana tandha-tandha lan piwulang gedhe bab kekuwatané Allah. Nalika semana, sawisé padha nyembelèh unta wadon kang dadi mukjizaté Nabi Shalih, padha diparingi kalodhangan déning Allah: "Padha ngrasakna lan seneng-senenga nganggo uripmu nganti tekan wektu kang wis ditemtokake." Tegesé, padha isih diparingi wektu sawetara dina kanggo ngrasakna urip ing donya, nanging iku dudu tandha yèn padha aman. Sawisé wektu iku entek, padha banjur katempuh siksa kang nggegirisi, yaiku swara kang njeblug lan nggegirisi saka langit, nganti padha mati kabeh nalika padha ndeleng siksa mau teka ing ngarepé mripaté dhéwé. Dadi, kaum Tsamud iku dadi tuladha kanggo sapa waé kang seneng nglakoni duraka lan nglirwakaké dhawuhé Allah.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Urip ing donya iki mung sedhéla lan sementara, mula aja padha kesenengen banget nganti lali marang Allah.
• Allah iku Maha Sabar, isih mènèhi wektu marang umaté kang duraka supaya padha éling lan tobat. Nanging yèn wis ora gelem tobat, siksa bakal teka uga.
• Crita-crita umat kang biyèn kaya kaum Tsamud iku dadi pepéling kanggo kita kabèh supaya ora nglakoni kaya sing padha lakoni.
• Islam mulangaké kita supaya tansah éling marang ajaling pati lan ora ngeyèl-ngèl marang kabungahan donya waé.
• Kanthi maca lan nggatekaké crita-crita ing Al-Qur'an, ati kita dadi luwih cedhak marang Allah lan luwih semangat nglakoni kabecikan.