سورت طور — آیت 22

د معناوي خبرې:

• أَمْدَدْنَاهُم: مونږ دوى ته په پرله پسې توګه زيات كړل، له يو وخت نه بل وخت ته.
• فَاكِهَةٍ: هغه مېوې چې په جنت كې وي.
• لَحْمٍ: غوښه.
• مِمَّا يَشْتَهُونَ: له هغه څه نه چې د دوى زړونه يې غواړي او خوښوي.

تفسير:

الله تعالی په دې آيت كې د خپلو نيكو بندګانو د جنتي نعمتونو بله برخه بيانوي، چې هغوى ته به پرله پسې ډول سره مېوې او غوښه وركول كېږي، او دا به د هغوى په خوښه او اشتها وي. يعني هغوى به چې څه غواړي او څه يې زړه يې خوښوي، هغه به ورته حاضر وي. دا د الله تعالی د فضل او كرم يو لوی ښكلا ده چې جنتيانو ته به نه يوازې د خوراك شيان وركول كېږي، بلكې هغه به د دوى د زړه د خوښې سره سم وي، نه دا چې څه وركړل شي هغه يې وخوري.

دا نعمت د جنت د نورو نعمتونو په څېر تلپاتې او نه ختمېدونكى دى، او الله تعالی به خپلو بندګانو ته په هر وخت كې دا نعمتونه وركوي، چې د دوى خوشحالي به هر وخت تازه وي. په دې كې د جنتيانو لپاره لویه خوشالي ده چې دوى به نه يواځې خوراك لري، بلكې د خپلې خوښې مطابق به خوراك لري، او دا به د دوى لپاره د عزت او كرامت نښه وي.

دا آيت مونږ ته دا هم ښيي چې الله تعالی د خپلو نيكو بندګانو سره څومره مهربانه دى، چې دوى ته به داسې نعمتونه وركوي چې د دوى زړونه يې غواړي، او دا به د دوى لپاره د تل لپاره وي. مونږ بايد د الله تعالی له دې فضل نه د عبرت اخیستلو هڅه وكړو، او د هغه د نيكو بندګانو په لاره باندې ولاړ شو، ترڅو په آخرت كې د دې جنتي نعمتونو نه برخمن شو.

دا هم د يادولو وړ ده چې په جنت كې به خوراك او څښاك د دوى د خوښې سره سم وي، او دوى به هيڅكله له خوراك نه ستړي نه شي، ځكه چې دا به د الله تعالی له لوري وي، او الله تعالی به دوى ته داسې نعمتونه وركړي چې نه يې سترګې ليدلي وي، نه يې غوږونو اورېدلي وي، او نه يې د انسان په زړه كې خطور كړې وي.