Surat At-Tur — Ayat 27

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• فَمَنَّ (fa manna): tegesé "banjur Allah paring kanugrahan" utawa "Allah aweh kabagjan lan nikmat".
• وَقَانَا (wa qānā): tegesé "lan Panjenengané njaga kita" utawa "nylametake kita".
• السَّمُوم (as-samūm): yaiku jeneng salah siji saka jeneng-jeneng neraka, utawa panas banget kang ngobong lan nembus ing awak.

2) Katrangané ayat:

Ing ayat iki, para ahli swarga padha crita bab sababé kabagjan kang padha dirasakake. Sadurungé mlebu swarga, nalika isih ana ing donya bebarengan karo kulawargané, padha padha wedi marang Allah lan kuwatir marang siksa-Né ing dina kiyamat. Banjur Allah paring kanugrahan marang dhèwèké kabèh, yaiku kanugrahan pituduh lan taufik supaya padha bisa nindakake kabecikan lan ngadohi panggawé ala. Allah uga njaga dhèwèké saka siksa neraka Samūm, yaiku geni neraka kang panase banget ngobong lan nembus ing awak. Kabèh mau ora liya saka kanugrahan lan welas asihé Allah marang dhèwèké. Mula saka iku, para ahli swarga padha ngakoni yèn kabagjan kang padha rasakake iku mung saka kanugrahané Allah, dudu saka kekuwatané dhéwé.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake yèn saben nikmat, kalebu pituduh marang agama Islam, iku saka kanugrahané Allah. Dadi kita ora kena sombong, nanging kudu tansah syukur.
• Wong kang tansah wedi lan kuwatir marang siksa Allah nalika isih ing donya, bakal diparingi rasa aman lan kabagjan ing akherat.
• Allah iku Maha Welas lan Maha Asih marang hamba-hamba-Né kang padha ngakoni dosa lan padha ngarep-arep kanugrahané.
• Ayat iki nuwuhake pangarep-arep: sapa waé kang gelem manut marang Allah lan nindakake kabecikan, mesthi bakal diparingi pituduh lan slamet saka siksa neraka.
• Kita diajak tansah ndonga lan nyuwun marang Allah supaya diparingi pituduh lan dijaga saka siksa neraka, amarga mung Allah kang bisa nylametake.