Suurah At-Tuur — Aayad 27

Macnaha Erayada:

• فَمَنَّ اللهُ عَلَيْنَا: waa naxariistiisa iyo dheeraadkiisa Ee nagu siiyay.
• السَّمُوم: waa Naarta Jahannamo, waxaana loogu yeedhay magacan dararteeda kulaylka daran.

Tafsiirka Aayadda:

Waa hadalka dadka Jannada ah oo is weydiinaya sababta ay u gaadheen nicmadan, waxayna yiraahdaan: "Waxaan ahaan jirnay adduunkii, iyadoo aan nahay kuwo ka cabsan Eebahood, kana digtoon ciqaabtiisa Maalinta Qiyaame. Markaasaa Eebe nagu mannaystay (nagu naxariistay) hanuunka iyo towfiiqka, wuxuuna naga dhawray caddibaadda Naarta kulaylkeedu aad u daran yahay. Waxaan ahayn kuwo kaliya Eebe ku baryaya, isagoon wax la wadaajin, inuu naga dhawro cadaabkan oo na galiyo Jannada. Eebana waa aqbalay baryadeennii, wuxuuna na siiyay waxa aan doonayney. Wuxuuna yahay Eebaha wanaagga iyo naxariista leh, oo naxariistiisa nagu gaadhsiiyay raalli ahaanshihiisa iyo Jannadiisa, kana naga dhawray cadhadiisa iyo Naartiisa."

Faa'iidooyinka laga qaadan karo Aayadda:

1. Naxariista Eebe way ballaaran tahay, wuxuuna ku mannaystaa addoomadiisa hanuunka iyo magfiradda, marka ay ku toosaan cibaadadiisa.
2. Cabsida Eebe iyo ka digtoonaanshaha ciqaabtiisa waa sababta ugu weyn ee keenta badbaadada Aakhiro.
3. Baryada Eebe oo kaliya, iyadoo laga fogaado shirk, waa dariiqa lagu gaadho naxariista iyo dhawrista cadaabka.
4. Aayaddu waxay ku bishaaraynaysaa mu'miniinta in Eebe uu aqbalo baryadooda, kana dhawro waxa ay ka cabsanayaan, isagoo ah bara iyo naxariiste.
5. Waxay ku boorrinaysaa dadka inay ku dadaalaan cibaadada iyo toosnaanta, si ay u gaadhaan raalli ahaanshaha Eebe iyo Jannadiisa, uguna dheeraadaan Naarta kulaylkeedu daran yahay.