سوره طور — آیه 27

معانی کلمات:

• مَنَّ: احسان و نعمت بزرگ و بیچشمداشت.
• وَقَانَا: ما را حفظ کرد و نگاه داشت.
• السَّمُوم: نامی از نامهای جهنم است؛ به معنای آتش سوزان و گرمای شدید که به درون بدن نفوذ میکند.

تفسیر آیه:

اهل بهشت در حالی که در نعمتهای بهشتی غرق هستند، با یکدیگر گفتگو میکنند و از یکدیگر میپرسند که چگونه به این مقام والا رسیدهاند. آنان در پاسخ میگویند: ما در دنیا در میان خانواده و بستگان خود زندگی میکردیم، اما همواره از پروردگارمان میترسیدیم و از عذاب و عقاب او در روز قیامت بیمناک بودیم. پس خداوند با فضل و رحمت خود بر ما منت نهاد و ما را به راه هدایت و ایمان رهنمون ساخت و از عذاب آتش سوزان و گرمای شدید جهنم که به درون جانها نفوذ میکند، محفوظ و مصون داشت. ما در دنیا تنها او را میخواندیم و هیچ شریکی برای او قائل نبودیم و از او میخواستیم که ما را از این عذاب رهایی بخشد و به نعمتهای جاودان برساند. خداوند نیز دعای ما را اجابت کرد و خواسته ما را برآورده ساخت؛ چرا که او بسیار نیکوکار و مهربان است و از روی لطف و رحمت خود، رضایت خویش و بهشت را به ما ارزانی داشت و ما را از خشم و آتش دوزخ محفوظ نگه داشت.

فواید و پیامهای آیه:

1. اهمیت ترس از خدا در زندگی: مؤمنان واقعی همواره در دل خود از عذاب الهی بیم دارند و این خشیت، آنان را به انجام اعمال نیک و دوری از گناه سوق میدهد.
2. فضل و رحمت الهی: رسیدن به بهشت و نجات از آتش جهنم، صرفاً به اعمال انسان نیست؛ بلکه لطف و رحمت خداوند است که شامل حال بندگان مؤمن و خاشع میشود.
3. قدرت دعا و نیایش: دعا و تضرع به درگاه خداوند، وسیلهای برای جلب رحمت الهی و برآورده شدن حاجات است؛ چنانکه اهل بهشت با دعای خالصانه خود، مشمول لطف خدا شدند.
4. پاداش تقوا و ایمان: نتیجه ایمان و تقوا در دنیا، آرامش و امنیت در آخرت است؛ خداوند کسانی را که از او میترسند و به او پناه میبرند، از عذاب سخت حفظ میکند و به نعمتهای جاودان میرساند.
5. شناخت نعمتهای بهشتی: این آیه به ما میآموزد که نعمتهای بهشت و رهایی از عذاب، چنان ارزشمند است که اهل بهشت خود از آن شگفتزدهاند و آن را با یکدیگر به اشتراک میگذارند و شکرگزار خداوند هستند.