سورت قمر — آیت 42

د مهمو کلمو معنا:

• آياتنا: زموږ نښې او معجزې.
• أخذ: نیول، د عذاب په واسطه نیول.
• عزيز: غالب، هغه څوک چې هیڅوک پرې غالب نشي.
• مقتدر: توانا، هغه څوک چې په هر څه باندې قادر وي.

د آیت تفسیر:

د دې آیت مبارک مفهوم دا دی چې فرعون او د هغه قوم زموږ ټولې نښې او معجزې دروغ وګڼلې، هغه نښې چې د دوی د وحدانیت او د پیغمبرانو د صدق د ثابتولو لپاره راغلې وې. دوی نه یوازې ځینې نښې رد کړې، بلکې ټولې یې دروغ وګڼلې، لکه د حضرت موسی علیه السلام لاس، عصا، طوفان، ملخان، سپږي، ژرندې (چیګک)، وینه، د ژبې د بندوالی خلاصول او د بحر چیرل. کله چې دوی په دې ټولو نښو سره سره پر خپل کفر او سرکشۍ قایم پاتې شول، نو الله تعالی دوی په خپل عذاب سره ونیول، هغه نیول چې د یو غالب او توانا ذات لخوا وي، هغه ذات چې هیڅوک پرې غالب نشي او له هغه څه نه چې وغواړي هیڅ شی یې نشي منع کولی. دوی په داسې عذاب کې ونیول شول چې له هغه څخه د تیښتې هیڅ لاره یې نه درلوده.

د آیت څخه ترلاسه شوي ګټې:

• دا چې الله تعالی د خپلو بندګانو سره په معامله کې ډېر صبر کوونکی دی، خو کله چې د هغه عذاب راشي، نو هیڅوک یې نشي مخنیوی کولی.
• د الله تعالی قدرت بشپړ دی، هغه په هر څه باندې قادر دی او د هغه د عذاب څخه هیڅ څوک نشي تښتېدلی.
• د نعمتونو او نښو ناشکري د عذاب سبب کیږي، لکه څنګه چې فرعون او د هغه قوم د نښو په ردولو سره د الله له عذاب سره مخ شول.
• دا چې الله تعالی عزیز (غالب) او مقتدر (توانا) دی، نو مسلمان باید تل له هغه څخه ووېرېږي او د هغه په امرونو عمل وکړي.
• د پیغمبرانو معجزې د الله تعالی د قدرت ښکارندوی دي، او هغه څوک چې دا معجزې ردوي، د الله د عذاب مستحق کیږي.