سورت رحمن — آیت 40

د معنیٰ (کلمې):

• آلاء: نعمتونه، ګټې او احسانونه.
• تُکَذِّبَانِ: تاسو دواړه (په دروغو) منئ، یعني انکار کوئ.

تفسیر:

ای پېغمبره! ته د دواښو (پښتو) ژبې خلکو ته وایه: الله تعالیٰ د دې آیت په واسطه د جن او انسانانو دواړو ډلو ته خطاب کوي، چې د دوی دواړو لپاره یې یو شان نعمتونه بیان کړي دي. الله تعالیٰ په دې آیت کې د دوی دواړو ډلو ته وایي: نو تاسو دواړه (ای جن او انسانه!) زما د رب له کومو نعمتونو څخه انکار کوئ؟ یعني زما په دې ټولو نعمتونو کې چې ما تاسو ته درکړي دي، کوم یو یې دروغ ګڼئ؟ دا پوښتنه د دې لپاره ده چې دوی ته د الله تعالیٰ د نعمتونو یادونه وکړي او دوی وهڅوي چې د دې نعمتونو په مقابل کې د الله تعالیٰ شکر وباسي، نه دا چې یوازې د پوښتنې لپاره وي. دا آیت په دې سورت کې څو ځله تکرار شوی دی، ځکه چې الله تعالیٰ غواړي چې د خپلو نعمتونو یادونه په مکرر ډول وکړي، تر څو د بندګانو زړونه د هغه د احسانونو په یادولو سره نرم شي او د هغه شکر یې وباسي. په دې آیت کې الله تعالیٰ د جن او انسانانو دواړو ته خطاب کړی دی، ځکه چې دواړه د الله تعالیٰ د نعمتونو له برخمنانو څخه دي او دواړه به د قیامت په ورځ د خپلو عملونو حساب ورکوي.

فايدې (ګټې):

1. دا آیت موږ ته د الله تعالیٰ د نعمتونو د شکر کولو اهمیت ښیي، ځکه چې الله تعالیٰ په مکرر ډول د خپلو نعمتونو یادونه کوي او موږ ته یې د منلو او شکر کولو امر کوي.
2. دا آیت د جن او انسانانو دواړو ته د الله تعالیٰ د نعمتونو پراخوالی ښیي، چې دواړه ډلې د هغه د رحمت او احسان تر سیوري لاندې ژوند کوي.
3. دا آیت موږ ته دا درس راکوي چې د الله تعالیٰ نعمتونه دومره ډېر دي چې شمېرل یې ممکن نه دي، نو موږ باید تل د هغه شکر وباسو او د هغه د احسانونو په یادولو سره خپل زړونه پاک کړو.
4. دا آیت د قیامت د ورځې یادونه کوي، چې هلته به له هر چا څخه د الله تعالیٰ د نعمتونو په اړه پوښتنه کیږي، نو موږ باید په دې دنیا کې د دې نعمتونو په سمه توګه استفاده وکړو او د الله تعالیٰ د رضا لپاره یې وکاروو.