Surah Ar-Rahman — Aya 41

Ma’anar Kalmomin:

• بِسِيمَاهُمْ: da alamominsu da suka bayyana a jikinsu.
• النَّوَاصِي: gaba-gaban kawunansu (gashi na gaban kai).
• الْأَقْدَامِ: ƙafafunsu.

Fassarar Aya:

A Ranar Kiyama, mala’iku za su gane masu laifi (mujrimai) ta hanyar alamominsu na musamman — kamar baƙin fuska da shuɗin idanu — ba tare da buƙatar tambaya ba. Sa’an nan za su kama su da gaba-gaban kawunansu da ƙafafunsu, su haɗa su wuri ɗaya, sannan su jefa su cikin wutar Jahannama. Wannan azaba ce mai tsanani ga waɗanda suka yi rashin biyayya ga Allah da Manzonsa, kuma babu wani abin da zai cece su daga gare ta.

Fa’idodin Darasi:

1. Wannan aya tana nuna cewa Allah Madaukakin Sarki yana da cikakken ilimi da ikon gane dukkan halittunsa, kuma babu wani abin da zai ɓoye masa a Ranar Hisabi.
2. Yana tunatar da mu cewa aikin alheri da mugunta ba su ɓacewa a wurin Allah; kowane mutum zai ga sakamakon abin da ya aikata.
3. Yana ƙarfafa mu mu yi nesa da duk wani abu da zai sa a sanya mu cikin jerin masu laifi, kuma mu yi gaggawar tuba kafin mu gamu da wannan ranar mai tsanani.
4. Yana nuna wa musulmi cewa rahamar Allah tana nan ga masu bi da masu aikin alheri, amma azabarsa tana nan ga masu laifi da masu bijirewa — don haka mu zaɓi hanyar ceto ta hanyar imani da ayyukan nagarta.