Rahmon surasi — Oyat 41

Kalimalarning ma'nolari:

• Simo – belgi, alomat, nishon.
• Navosi – peshonaning oldingi soch qismi, boshning old tomoni.
• Aqdom – oyoqlar (qadamlar).

Tafsir:

Qiyomat kunida gunohkorlar o'zlarining alomatlari bilan tanib olinadilar. Ularning yuzlari qop-qora bo'lib, ko'zlari ko'karib ketgan bo'ladi. Bu ularning dunyoda qilgan gunohlarining oqibatidir. So'ngra farishtalar ularni ushlab, boshining old qismi (peshonasi) bilan oyoqlarini bir-biriga bog'lab, jahannam oloviga tashlaydilar. Bu holat ularning xorlik va zorlikka uchraganliklarini ko'rsatadi. Ular hech qanday himoyasiz, butunlay ojiz holda jazolanish uchun tortib ketiladilar. Bu — Alloh taoloning adolatli hukmi bo'lib, gunohkorlar uchun eng og'ir xo'rlikdir.

Foydalar:

Ushbu oyatdan biz quyidagi saboqlarni olamiz:

1. Gunohning oqibati dunyoda ham, oxiratda ham o'z alomatini ko'rsatadi. Yaxshi amal qilganlarning yuzi yorug', gunohkorlarning yuzi esa qora bo'ladi.
2. Alloh taolo har bir insonning qilgan ishini biladi va adolatli jazo beradi. Hech kim Uning jazosidan qochib qutula olmaydi.
3. Gunohkorlarning bosh va oyoqlaridan bog'lab tashlanishi — ularning butunlay xor bo'lishi va hech qanday yordamchisi yo'qligini bildiradi. Bu holatdan ogoh bo'lib, gunohlardan tiyilishimiz lozim.
4. Bu oyat bizni tavbaga chorlaydi. Hali kech bo'lmagan, dunyo hayotida ekanmiz, gunohlarimizdan tavba qilib, Allohning rahmatiga umid qilishimiz kerak. Chunki Alloh taolo tavba qiluvchilarni sevadi va ularning gunohlarini kechiradi.
5. Qiyomat kunidagi bu dahshatli manzara bizni solih amallar qilishga, yaxshi xulq va to'g'ri yo'ldan borishga undaydi.