Suurah Ar-Rahmaan — Aayad 41

Macnaha Erayada:

• بِسِيمَاهُمْ: Calaamaddooda lagu garto, taas oo ah madoowka wajiga iyo buluugga indhaha.
• بِالنَّوَاصِي: Timaha horoseedka madaxa (dhabanka hore).
• وَالْأَقْدَامِ: Cagaha.

Tafsiirka Aayadda:

Maalinta Qiyaame, malaa'igtu waxay ku garanaysaa dambiilayaasha calaamad ka muuqata wejigooda – waxayna tahay madoow wejiga iyo buluug indhaha. Kadib waxaa la qabtaa dambiilaha oo la isku xiraa timaha madaxa hore iyo cagihiisa, laguna tuuraa Naarta. Tani waa ciqaab daran oo ku timaadda dambiilayaasha ka dib markay caddeeyaan dambigooda, waxaana loo soo bandhigaa si ay u arkaan dadka oo dhan, si ay u noqoto ceeb iyo sharaf-darro iyaga ku timid.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo Aayadda:

1. Digniin weyn oo dambiilayaasha ah: Aayaddani waxay u digaysaa dadka in dambigu leeyahay cawaaqib xun, oo aan ahayn oo keliya ciqaab, laakiin waa ceeb iyo sharaf-darro Maalinta Qiyaame hortooda.
2. Caddaaladda Ilaahay: Waxay muujinaysaa in Ilaahay uu garsoore caadil ah yahay, oo aan cidna ku dulmin, laakiin dambiiluhu wuxuu helayaa wixii uu ku shaqeystay.
3. Calaamadaha dambiga: Waxay ina baraysaa in dambigu uu leeyahay calaamado muuqda, sida madoow wejiga, taas oo ku tusinaysa in aan waxba qarsoonaan karin Ilaahay.
4. Kicinta towbada: Aayaddani waxay dadka ku boorrinaysaa inay towbadaan oo ay dambiilaha ka noqdaan, ka hor inta aysan timaadin Maalinta aan gargaar jirin.
5. Muujinta qudrada Ilaahay: Waxay xoojinaysaa in Ilaahay uu awood u leeyahay inuu ciqaabo dambiilayaasha si uu doono, oo aan cidna iska caabin karin.