Ар-Рахман сүресі — Аят 41

1. Сөздердің мағынасы:

• يُعْرَفُ: танылады, белгілі болады.
• الْمُجْرِمُونَ: қылмыскерлер, күнәкарлар — яғни Аллаһқа қарсы күпірлік пен қылмыс жасағандар.
• بِسِيمَاهُمْ: олардың белгілері арқылы, сыртқы нышаны арқылы.
• النَّوَاصِي: маңдайлар, яғни беттің алдыңғы шаш түбі.
• الْأَقْدَامِ: аяқтар.

1. Аяттың тәпсірі:

Қиямет күні күнәкарлар өздерінің айрықша белгілері арқылы танылады. Ол белгілер — жүздерінің қараюы және көздерінің көгеруі. Осы нышандары арқылы оларды періштелер бірден ажыратады. Содан кейін олардың маңдайлары аяқтарымен бірге артқы жағынан қосылып байланып, сол күйінде тозаққа лақтырылады. Бұл — олардың қорлыққа түсіп, ешқандай қарсылық көрсете алмайтын күйін білдіреді. Олардың маңдайынан ұстап, аяғынан сүйреп апару — қорлық пен әлсіздіктің шегі. Осылайша әділ үкім орындалып, жаза тайын болған жеріне жеткізіледі.

1. Алынатын пайдалы ғибраттар:

• Бұл аят адамды ойландырады: біздің бүгінгі іс-әрекеттеріміз ертеңгі белгімізге айналады. Жақсылық жасаған адамның белгісі жарық, ал жамандық жасағанның белгісі қараңғылық болады.
• Аллаһ Тағала әділ — ешкімге зұлымдық жасалмайды. Күнәкарлар өз қылмыстарының салдарын көреді, ал мүміндер үшін бұл — үміт пен қуаныштың хабаршысы.
• Бұл аят бізді тәубеге, жақсылыққа асығуға шақырады. Өйткені қиямет күні әркім өз амалымен танылады.
• Ислам — адамды қорлыққа түсіретін дін емес, керісінше, иман мен ізгі амал арқылы адамды құрметке жеткізетін дін. Бұл аят сол құрметтен айырылғандардың ақыбетін ескертеді.
• Құран Кәрімнің әрбір сөзі — даналық пен әділдіктің көзі. Оны оқып, түсінген адам Аллаһтың разылығына ұмтылады және жазадан сақтанады.