Sura Ar-Rahman — Werset 63

Znaczenie słów:

• آلَاء – dobrodziejstwa, łaski, dary.
• رَبّكُمَا – waszego Pana (zwrot do dwojga: ludzi i dżinów).
• تُكَذِّبَانِ – zaprzeczacie, odrzucacie (wy dwoje: ludzie i dżinowie).

Tafsir (wyjaśnienie):

Po opisaniu dwóch wspaniałych ogrodów, które Bóg przygotował dla swoich bogobojnych sług, pojawia się pytanie retoryczne skierowane do obu stworzeń: ludzi i dżinów. Bóg pyta: „Którym z dobrodziejstw waszego Pana oboje zaprzeczacie?" – to znaczy, które z niezliczonych łask, jakie wam darowano, możecie uznać za kłamstwo lub odrzucić?

To pytanie ma charakter pouczający i napominający. Ma ono skłonić człowieka i dżina do refleksji nad ogromem Bożych darów – począwszy od stworzenia, przez zaopatrzenie, prowadzenie, aż po obietnicę rajskich ogrodów. Bóg nie pyta, ponieważ nie zna odpowiedzi, lecz po to, aby stworzenia same przyznały, że wszystkie Jego łaski są prawdą i dobrodziejstwem, i aby nie miały żadnego usprawiedliwienia dla niewdzięczności.

Werset ten powtarza się w surze wielokrotnie jako refren, podkreślając, że żadne z Bożych dobrodziejstw nie może być zaprzeczone – ani te widzialne, ani te ukryte, ani te doczesne, ani te ostateczne. Jest to wezwanie do uznania jedności Boga i Jego doskonałej hojności wobec wszystkich stworzeń.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Pobudzenie do wdzięczności – werset uczy nas, abyśmy nieustannie przypominali sobie o łaskach Boga i dziękowali Mu za nie, zamiast je lekceważyć lub zaprzeczać im.
2. Sprawiedliwość Boga wobec wszystkich stworzeń – zwrot „waszego Pana" (do ludzi i dżinów) pokazuje, że Bóg obdarza dobrodziejstwami zarówno ludzi, jak i dżiny, bez różnicy, co świadczy o Jego powszechnej miłości i sprawiedliwości.
3. Pytanie retoryczne jako metoda wychowawcza – Bóg posługuje się pytaniem, aby pobudzić umysł do refleksji. To uczy nas, że w komunikacji z innymi warto zadawać pytania skłaniające do myślenia, zamiast jedynie podawać gotowe odpowiedzi.
4. Przyznanie się do własnej słabości – werset ten przypomina, że człowiek i dżin nie są w stanie zaprzeczyć żadnemu z Bożych darów, co prowadzi do pokory i uznania wielkości Stwórcy.
5. Zachęta do poszukiwania prawdy – skoro wszystkie łaski Boga są oczywiste i niepodważalne, to człowiek powinien otworzyć serce na prawdę islamu i poddać się woli Boga, który jest źródłem wszelkiego dobra.