سورت رحمن — آیت 66

د معنا کلمو:

• نَضَّاخَتَانِ: دوه چينې چې ډېرې اوبه لري او پرله پسې يې اوبه راوځي، لکه د اوبو چشمې چې نه وچيږي.

د آيت تفسير:

په دې دوه جنتونو کې دوه چينې دي چې اوبه يې په پرله پسې او ډېرې اندازې سره راوځي، نه بنديږي او نه وچيږي. دا چينې دومره ډېرې اوبه لري چې تل روانې وي او د جنت د اوسېدونکو لپاره د خوښۍ او تازګۍ سبب ګرځي. الله تعالی دا نعمتونه د خپلو بندګانو لپاره چمتو کړي دي، او بيا يې له دوی څخه پوښتنه کوي چې د رب له دې نعمتونو څخه کوم يو دروغ ګڼئ؟ دا پوښتنه د دې لپاره ده چې انسانان د الله د نعمتونو قدر وکړي او له هغه څخه منندوی وي.

فايدې:

1. د جنت نعمتونه نه ختمېدونکي دي، لکه دا چينې چې تل روانې وي او هيڅکله نه وچيږي، دا د مومن لپاره د هيلې او اميد سبب دی چې د الله په لاره کې کوښښ وکړي.
2. الله تعالی په خپلو بندګانو باندې ډېر مهربان دی چې داسې نعمتونه يې ورته چمتو کړي دي، نو موږ بايد د هغه شکر ادا کړو او د هغه په اطاعت کې کوښښ وکړو.
3. دا آيت موږ ته يادونه کوي چې د الله نعمتونه دومره ډېر دي چې نشو شمېرلی، نو بايد تل د هغه له نعمتونو څخه منندوی واوسو او له هغه څخه د بخښنې غوښتنه وکړو.