سوره رحمن — آیه 66

معانی کلمات:

• نَضّاخَتَانِ: دو چشمه که آب را با فشار و بهشدت فوران میکنند و هرگز قطع نمیشوند.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در ادامه توصیف نعمتهای بهشتی، از دو باغ بهشتی سخن میگوید که در آنها دو چشمه جوشان و فورانکننده وجود دارد. این چشمهها چنان پرآب و پرجوششاند که آب آنها هیچگاه قطع نمیشود و پیوسته با قدرت میجوشد و سرازیر است. این توصیف، نشاندهنده طراوت، زیبایی و سرزندگی این باغهاست؛ چرا که آب، مایه حیات و نشاط است و وجود چنین چشمههای پرآبی، کمال لذت و آرامش را برای بهشتیان فراهم میآورد. پس از ذکر این نعمت بزرگ، خداوند با لحنی پرمهر و هشداردهنده میفرماید: پس ای جن و انس، کدامیک از نعمتهای پروردگارتان را انکار میکنید و تکذیب مینمایید؟

فواید و پیامهای آیه:

1. بهشت سرشار از نعمتهای مادی و معنوی است و آب روان و چشمههای جوشان، نمادی از حیات جاودان و خوشی بیپایان در آنجاست.
2. یادآوری نعمتهای بهشتی، انگیزهای قوی برای بندگان است تا در مسیر اطاعت و بندگی خداوند گام بردارند و به رحمت و کرم او امیدوار باشند.
3. تکرار این پرسش در قرآن، دعوتی به شکرگزاری و توجه به نعمتهای بیشمار الهی است تا انسان در برابر این همه احسان، تسلیم و سپاسگزار باشد.