Аль-Вакиа сүрөсү — Аят 25

1. Сөздөрдүн мааниси:

• لَغْوًا (лагван): пайдасыз, бош, маанисиз сөз; күнөөгө алып барбаган, бирок эч кандай пайда бербеген бекер сүйлөө.
• تَأْثِيمًا (таъсиман): күнөөгө түрткөн, адамды күнөөкөр кылган сүйлөө же иш; күнөө жүктөй турган сөз.

1. Аяттын түшүндүрмөсү:

Бул аятта бейиш ээлеринин абалы баяндалат. Алар бейиште эч качан пайдасыз, бош, маанисиз сөздөрдү угушат эмес. Ошондой эле аларды күнөөгө түртө турган, күнөө жүктөй турган сүйлөөлөрдү да угушат эмес. Бейиш — бул тазалык, тынчтык жана кубаныч орду. Ал жерде адамдын жүрөгүн булгай турган, акылын алдай турган, күнөөгө алып бара турган эч нерсе жок. Тескерисинче, ал жердеги сүйлөөлөрдүн баары таза, жакшы жана пайдалуу. Бейиш ээлери бири-бирине тынчтык жана салам айтышат, алардын ортосунда сүйүү, урмат жана таза мамиле болот. Бул аят бейиштин рухий жактан да, сүйлөө жактан да таза экенин көрсөтөт.

1. Аяттан алынуучу пайдалар:

• Бейиш — бул жөн гана материалдык жыргалчылык эмес, ошондой эле рухий тынчтык жана тазалык орду. Бул аят бизге бейиштин чыныгы сулуулугун түшүнүүгө жардам берет.
• Күнүмдүк жашоодо пайдасыз сөздөрдөн жана күнөөгө түрткөн сүйлөөлөрдөн алыс болуу — бул бейишке жетүүнүн бир жолу. Бул аят бизди жакшы сүйлөөгө, пайдалуу сөз айтууга чакырат.
• Бейиш ээлеринин бири-бирине салам айтышы — бул исламдагы бир туугандык, сүйүү жана тынчтыктын белгиси. Бул бизге дагы ушул дүйнөдө жакшы мамиле курууга үндөйт.
• Аллах Таала бейиш ээлерине ушундай таза жана тынч жашоо убада кылган. Бул убада биздин жүрөгүбүзгө кубаныч жана үмүт берет, ошондой эле жакшылык кылууга, күнөөдөн алыс болууга түрткү берет.
• Бул аят бизге ислам дининин сулуулугун көрсөтөт: ал бизди таза сүйлөөгө, жакшы мамилеге жана рухий тынчтыкка чакырат. Ошондуктан биз дагы бейишке жетүү үчүн аракет кылышыбыз керек.