Voqia surasi — Oyat 34

Kalimalarning ma'nolari:

• فُرُشٍ — ko‘pchilik to‘shaklar, yotiq va o‘rindiqlar.
• مَّرْفُوعَةٍ — baland qilingan, ko‘tarilgan.

Tafsir:

Bu oyatda jamat ahli — o‘ng tomon egalarining ne’matlari zikr qilinmoqda. Ular uchun, shuningdek, baland qilib ko‘tarilgan, go‘zal va nafis to‘shaklar ham bor. Bu to‘shaklar shunday baland qilib qo‘yilganki, ularning ustida o‘tirish yoki yonboshlash juda qulay va zavqli bo‘ladi. Bu to‘shaklar turli xil ipak va harir matolardan bo‘lib, ularning ustida yotish inson tasavvur qila olmaydigan darajada yumshoq va rohatlidir. Ular jamatdagi baland va go‘zal o‘rinlar (sarirlar) ustiga qo‘yilgan bo‘lib, bu holat jamat ahli uchun ulkan izzat-ikrom va hurmatni ifodalaydi. Bu ne’matlar abadiy bo‘lib, hech qachon tugamaydi va ulardan zavqlanish hech qachon to‘xtamaydi.

Foydalar:

Ushbu oyatdan quyidagi saboqlarni olamiz:

1. Jamatdagi ne’matlar faqat moddiy emas, balki ruhiy va ma’naviy zavqlarni ham o‘z ichiga oladi. Baland to‘shaklar — bu izzat va hurmatning belgisi bo‘lib, mo‘minlar uchun Alloh huzurida ulug‘ mavqe borligini bildiradi.
2. Bu oyat mo‘minlarni sabr-qanoatga va yaxshi amallarni davom ettirishga undaydi, chunki ularning kelajagi go‘zal va abadiy ne’matlardir.
3. Islomda jamat tushunchasi insonni ezgu ishlarga, poklikka va Allohga itoatga chorlaydi. Bu tasavvur inson qalbida umid va shavq uyg‘otadi, uni dunyoviy mashaqqatlarga chidashga va oxiratga tayyorgarlik ko‘rishga da’vat etadi.
4. Baland to‘shaklar zikri orqali bizga ma’lum bo‘ladiki, jamatda har bir narsa insonning eng yuksak orzu-umidlaridan ham ustundir. Bu esa mo‘minlarni Allohning rahmati va fazlidan umidvor bo‘lishga o‘rgatadi.