Аль-Вакиа сүрәсе — Аять 44

Сүзләрнең мәгънәләре:

• لَا بَارِدٍ — салкын түгел, ягъни ул күләгәдә бернинди салкынлык, рәхәтлек юк.
• وَلَا كَرِيمٍ — һәм күркәм, яхшы түгел; ягъни ул күләгәнең күренеше дә, сыйфаты да начар, аның хушбуе да, матурлыгы да юк.

Аять тәфсире:

Бу аять — сул тараф әһелләренең (яхшылыктан бизгән, гөнаһлы кешеләрнең) җәзасын тасвирлый. Алар өчен эссе, яндыручы җилдән, кайнар судан һәм кап-кара төтеннән гыйбарәт булган күләгә хәзерләнгән. Бу күләгә аларга берникадәр рәхәтлек китерми: ул салкын түгел, киресенчә, эсселекне тагын да арттыра; ул күркәм дә түгел — аның күренеше, төсе һәм исләре бик начар, кеше күңеленә ятышсыз. Бу — Аллаһының Җәһәннәмдәге рәхимсез ґәзабының бер өлеше, анда сул тараф әһелләре мәңге калырлар.

Аятьтән алынган файдалар:

• Бу аять безгә Аллаһының ґәзабыннан сакланырга һәм Аның рәхмәтенә ирешергә өнди. Ул — тәкъвалыкка, изге гамәлләргә һәм Аллаһының чиксез рәхмәтенә ышанырга дәвам итәргә өндәүче искәртү.
• Мөэмин кеше өчен бу — дөньядагы уңайлыкларның вакытлыча икәнен һәм чын рәхәтнең Аллаһыга итагать итүдә һәм Аның ризалыгын эзләүдә икәнен аңлата.
• Бу аять безнең күңелебезне Аллаһының рәхмәтенә, Җәннәт нигъмәтләренә юнәлтә, чөнки ул — ґәзабның авырлыгын күрсәтеп, безне тәүбә итәргә һәм изгелеккә өнди.