سوڕەتی واقعه — ئایه‌ت 44

وەتە ناوەکان:

• بارد: فێنک و خۆش، کە ئاسوودەیی بداتە مرۆڤ.
• کریم: ڕێزدار و خۆش و جوان، کە چاو و دڵ پێی دڵخۆش بێت.

تەفسیری ئایەتەکە:

ئەم بەشە لە ئایەتە پیرۆزەکاندا باسی بارودۆخی خراپ و سزای بەسەختی دۆستەکانی چەپ دەکات، کە ئەو کەسانەن کە لە ژیانی دنیادا ڕێبازی گومڕایی و سەرپێچییان گرتۆتە بەر. خوای گەورە دەفەرموێت کە ئەو سزایە چەندین جۆری جیاواز هەیە، لەنێویاندا: ڕەشەبایەکی زۆر گەرم کە دەچێتە ناو لووتیان و هەناسەیان پێ قورس دەبێت، ئاوی کوڵاوی زۆر گەرم کە دەخۆنەوە، و سێبەرێک لە دووکەڵی ڕەش و چڕ کە هیچ فێنکییەکی تێدا نییە و هیچ خۆشییەکیشی لێ نابینرێت.

ئەو سێبەرە نە فێنک و نە خۆشە، واتە نە وەک سێبەرە فێنکەکانی دنیایە کە ئاسوودەیی بدات بە مرۆڤ، و نە لە ڕووی بینینەوە جوان و ڕازاوەیە کە دڵی مرۆڤ پێی خۆش بێت. بەڵکو سێبەرێکی ترسناک و ناخۆشە، دووکەڵێکی ڕەش و چڕە کە دڵ و دەروونی مرۆڤ پێی دەتۆقێت و هیچ شادییەکی تێدا نییە. ئەم وەسفە بەڕوونی نیشان دەدات کە سزای دۆزەخ تەنها ئازاری جەستەیی نییە، بەڵکو ئازاری دەروونی و ڕوحیشی لەگەڵدایە.

ئەی خوشک و برای ئازیز، با ئەم ئایەتە ترسناکە بمانهێڵێتەوە لەو ڕێگایە خراپەی کە دەمانباتە بەر ئەم سزایە. دڵنیابن کە خوای گەورە بەهەشتی بەسەرخۆش و ئاسوودە بۆ ئەو بەندانە ئامادە کردووە کە ملکەچی فەرمانەکانی دەبن و لەو ڕێگایە ڕاستە دەکەونەوە کە پێغەمبەرەکەمان (د.خ) نیشانی داوین. با هەرگیز لە بەزەیی و میهرەبانی خوا نائومێد نەبین، چونکە دەرگای تەوبە هەمیشە کراوەیە بۆ ئەو کەسانەی کە دەگەڕێنەوە بۆ لای خوا و داوای لێخۆشبوون دەکەن. خوای گەورە فەرموویەتی: ﴿قُلْ يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَىٰ أَنفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِن رَّحْمَةِ اللَّهِ﴾، واتە: "بڵێ ئەی بەندەکانم ئەوانەی کە لە خۆیاندا زیادەڕەویان کردووە، لە ڕەحمەتی خوا نائومێد مەبن". با پەلە بکەین بۆ تەوبە و چاکەکاری پێش ئەوەی کاتەکە تەواو بێت و ژیان کۆتایی بێت.