Sura Al-Waqi'a — Werset 73

Znaczenie słów:

• tażkirah – przypomnienie, przestroga.
• matā'an – pożytek, korzyść, udogodnienie.
• al-muqwīn – podróżni, ci którzy przebywają na pustkowiu (al-qawā'), czyli na ziemi pozbawionej roślinności i wody.

Tafsir (wyjaśnienie):

Bóg – niech będzie wywyższony – przypomina ludziom o swojej wszechmocy i łaskawości, wskazując na ogień, który rozpalają. Ten ogień, który widzą i z którego korzystają, nie powstał sam z siebie, lecz to Bóg go stworzył i uczynił go dla nich. Uczynił go przypomnieniem – gdy patrzą na jego płomienie i żar, mają pamiętać o ogniu piekielnym, który czeka na grzeszników w Dniu Ostatecznym. Jest to ostrzeżenie, które ma skłonić ich do pokory, refleksji i powrotu do Boga.

Jednocześnie Bóg uczynił ten ogień pożytkiem i wygodą dla podróżnych – dla tych, którzy przemierzają bezkresne pustkowia i bezludne tereny. Dzięki niemu mogą się ogrzać w chłodne noce, przyrządzić posiłek, oświetlić sobie drogę i zabezpieczyć się przed dzikimi zwierzętami. Tak więc ten sam ogień, który jest ostrzeżeniem przed karą, jest też dowodem miłosierdzia Boga, który zapewnia człowiekowi środki do życia i przetrwania w trudnych warunkach.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Świadomość obecności Boga w codziennych rzeczach – ogień, który wydaje się zwykłym elementem życia, jest w rzeczywistości znakiem Bożej mocy i troski. Każda rzecz, z której korzystamy, powinna przypominać nam o Stwórcy.
2. Ostrzeżenie przed ogniem piekielnym – światowy ogień, mimo swojej siły, jest tylko namiastką i przypomnieniem ognia wiecznego. To skłania człowieka do unikania grzechów i dążenia do przebaczenia Boga.
3. Miłosierdzie Boga wobec ludzi – Bóg nie tylko ostrzega, ale także zapewnia człowiekowi wygodę i bezpieczeństwo. To uczy nas wdzięczności i pokory wobec Jego dobrodziejstw.
4. Refleksja nad stworzeniem – patrząc na ogień, woda, ziemię czy niebo, człowiek powinien zastanawiać się nad ich pochodzeniem i celem, co prowadzi go do głębszej wiary i bliskości z Bogiem.
5. Równowaga między strachem a nadzieją – werset łączy w sobie groźbę kary (przypomnienie o piekle) i obietnicę łaski (pożytek dla podróżnych). To uczy muzułmanina, by żył w równowadze między bojaźnią przed Bogiem a nadzieją na Jego miłosierdzie.