Сураи Аль-Вакиа — Оят 75

1. Маънои калимаҳои муҳим:

• «فَلَا أُقْسِمُ»: «لا» дар ин ҷо барои инкор нест, балки барои таъкид ва ҷалби диққат аст; яъне Худованд қасам мехӯрад ва ин қасамро бузург мегардонад.
• «مَوَاقِعِ النُّجُومِ»: ҷойҳо ва мавқеъҳои ситорагон; яъне ҷойҳои тулӯъ ва ғуруби онҳо дар осмон.

1. Тафсири оят:

Худованди Мутаъол ба ҷойҳо ва мавқеъҳои ситорагон қасам мехӯрад — ба он ҷойҳое, ки ситорагон дар онҳо тулӯъ мекунанд ва ғуруб менамоянд. Ин қасам барои таъкид ва бузургдошти матлаби баъдӣ омадааст, то инсонҳо ба аҳамияти он бодиққат таваҷҷуҳ кунанд. Ҷойҳои ғуруби ситорагон нишонаи фарорасии рӯз ҳастанд ва ҷойҳои тулӯи онҳо нишонаи фарорасии шаб мебошанд; ин худ далели равшани қудрат ва ҳикмати Офаридгор аст. Ва агар мардум андозаи бузургии ин қасамро медонистанд, ҳатман ба азамати он эътироф мекарданд.

1. Фоидаҳо:

• Ин оят инсонро ба андеша дар бораи офариниши осмон ва ситорагон ҳидоят мекунад, ки ҳамаи онҳо нишонаҳои қудрати Худованд ҳастанд.
• Қасами Худованд ба махлуқоти бузурги Ӯ нишон медиҳад, ки офариниш ва низоми он дар назди Парвардигор арзиш ва аҳамияти бузург дорад.
• Ин оят моро водор мекунад, ки ба оятҳои Қуръон бо эҳтиром ва диққат муносибат кунем, зеро Худованд худаш барои таъкиди суханони худ қасам мехӯрад.
• Таваҷҷуҳ ба тулӯъ ва ғуруби ситорагон инсони соҳибхирадро ба шинохти Офаридгор ва шукргузорӣ ба Ӯ наздик месозад.