Сураи Аль-Вакиа — Оят 74

1. Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:

• فَسَبِّحْ: Пас тасбеҳ бигӯй, яъне Пок ва беайб дон.
• بِاسْمِ رَبِّكَ: Бо номи Парвардигори худ.
• الْعَظِيمِ: Бузург, ки дорои азамат ва бузургӣ аст.

1. Тафсири оят:

Худованд ба Паёмбари худ (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) ва ба ҳамаи бандагони худ фармон медиҳад, ки Парвардигори бузурги худро аз ҳар чизе, ки ба Ӯ нисбат додани он носавоб аст, пок ва муназзаҳ донанд. Яъне, Ӯро аз камбудиҳо, нуқсонҳо ва сифатҳои номатлуб пок бидонед ва сифатҳои камоли Ӯро эътироф кунед. Парвардигори бузург дорои номҳои зебо ва сифатҳои олӣ аст, ки ҳеҷ камбудиву нуқсоне дар онҳо нест. Ӯ соҳиби азамат ва бузургӣ аст, ки неъматҳо ва хайрҳои бисёре аз ҷониби Ӯ мерасад. Тасбеҳ гуфтан ба маънои пок донистани Худованд аз ҳар чизест, ки ба бузургии Ӯ мувофиқ нест, ва ин тасбеҳ бояд бо номи Парвардигор ва бо эҳтироми комил ба ҷо оварда шавад.

1. Фоидаҳое, ки аз ин оят бармеоянд ва одамонро ба ислом ва Қуръон меҳрубон мекунанд:

• Ин оят ба мо меомӯзад, ки ҳамеша Худованди бузургро пок ва муназзаҳ донем ва Ӯро бо сифатҳои камол ёд кунем.
• Тасбеҳ гуфтан ва зикри Худованд дилро ором ва рӯҳро пок месозад.
• Эътирофи бузургии Худованд ба инсон фурӯтанӣ ва хоксориро меомӯзад.
• Ин оят моро ба сӯи шинохти номҳо ва сифатҳои зебои Худованд ҳидоят мекунад, ки дар онҳо ҳикмат ва раҳмат аст.
• Зикри Худованд ва тасбеҳи Ӯ сабаби наздикӣ ба Парвардигор ва ба даст овардани савоби бузург мегардад.
• Қуръон моро ба роҳи покӣ, шукргузорӣ ва эҳтироми Парвардигори бузург даъват мекунад, ки ин роҳи саодат ва оромиш дар дунёву охират аст.