Surat Al-An'am — Ayat 161

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ (shirāthin mustaqīm): dalan kang bener lan jejeg, yaiku agama Islam.
• دِينًا قِيَمًا (dīnan qiyaman): agama kang kukuh lan ngadeg jejeg, ngemot kabecikan donya lan akherat.
• مِّلَّةَ إِبْرَاهِيمَ (millata Ibrāhīm): agama lan tuntunané Nabi Ibrahim 'alaihissalam.
• حَنِيفًا (hanīfan): condhong marang kabeneran, nyingkiri kesesatan, lan teguh ing tauhid.
• الْمُشْرِكِينَ (al-musyrikīn): wong-wong kang nyekuthokake Allah karo liyané.

2) Katrangané ayat:

Ing ayat iki, Allah paring dhawuh marang Kanjeng Nabi Muhammad ﷺ supaya ngandhakake marang wong-wong musyrik kang padha maido: "Satemene Pangeranku wis paring pituduh marang aku menyang dalan kang bener lan jejeg." Dalan iku ora liya yaiku agama Islam, agama kang kukuh lan ngadeg jejeg, kang ngemot kabecikan kanggo urip ing donya lan akherat. Agama iki uga agama tauhid, yaiku agamané Nabi Ibrahim 'alaihissalam, kang tansah condhong marang kabeneran lan nyingkiri kesesatan. Nabi Ibrahim iku ora tau dadi wong musyrik, ora tau nyekuthokake Allah karo liyané. Mula, sapa waé kang ngetutake dalan iki bakal tinemu marang kabagjan lan katentreman.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Agama Islam iku agama kang bener lan jejeg, dadi pituduh kang paling becik kanggo manungsa ing sakabehing kahanan.
• Agama iki ora mung ngurus urusan akherat, nanging uga ngemot kabecikan kanggo urip ing donya, dadi agama kang jangkep lan sampurna.
• Nabi Ibrahim 'alaihissalam iku tuladha kang becik banget, amarga dheweke tansah teguh ing tauhid lan nyingkiri kesyirikan.
• Kanthi ngetutake agamané Nabi Ibrahim, awake dhewe bisa dadi wong kang condhong marang kabeneran lan adoh saka kesesatan.
• Ayat iki ngelingake awake dhewe supaya tansah syukur marang Allah kang wis paring pituduh marang dalan kang bener, lan supaya ora gampang kepencut marang ajakan kang nyimpang saka ajaran Islam.