سورت انعام — آیت 78

د کلمو معناګانې:

• بَازِغَةً: راوتلې، د لمر د راوتلو په حالت کې.
• أَفَلَتْ: پرېوتله، لېرې کېدل (د لمر د لوېدو په معنا).
• بَرِيءٌ: بېزاره، لرې او پاک.

تفسیر:

کله چې حضرت ابراهیم علیه السلام لمر وليد چې راوتلی دی، خپل قوم ته يې وويل: دا زما رب دی، دا له ستوري او سپوږمۍ څخه لوی دی. خو کله چې لمر هم پرېوت او ورک شو، نو حضرت ابراهیم علیه السلام خپل قوم ته وويل: اې زما قومه! زه له هغو څيزونو څخه بېزاره او لرې يم چې تاسو يې له الله پرته عبادت کوئ — لکه بتان، ستوري، سپوږمۍ او لمر — ځکه چې دا ټول مخلوقات دي، راتلل او پرېوتل لري، او هېڅ يو يې د ربوبيت د صفتونو څښتن نه دی. دا ټول هغه څه وو چې حضرت ابراهیم علیه السلام د خپل قوم د عقیدې د باطل والي د ثابتولو لپاره يې په تدریج سره وښودل، تر څو دوی ته پوه کړي چې دا ټول مخلوقات د الله تعالی د قدرت تابع دي او د عبادت وړ نه دي.

فايدې:

1. دا آیت مونږ ته ښیي چې د توحید (د الله یووالی) دعوت باید په حکمت او تدریج سره وشي، لکه څنګه چې حضرت ابراهیم علیه السلام په مرحله وار ډول خپل قوم ته د باطل عقیدې بې بنسټه والی ثابت کړ.
2. مونږ زده کوو چې د الله پرته هر څه — که څومره لوی او ځلېدونکي وي لکه لمر — فاني او بدلېدونکي دي، نو بايد يواځې الله تعالی ته عبادت وکړو چې تل پاتې او له هر عیب څخه پاک دی.
3. د اسلام د عقیدې په اساس، د مخلوقاتو عبادت — که هغه ستوري وي، بتان وي، يا بل هر څه — باطل دی، او مسلمان بايد له شرک څخه په کلکه ځان لرې وساتي او د خپل رب په لور په اخلاص سره رجوع وکړي.
4. دا آیت د هغه چا لپاره تسلیت دی چې په یوازیتوب کې د حق په لار ولاړ وي؛ لکه څنګه چې حضرت ابراهیم علیه السلام د خپل قوم په مخالفت کې ثابت قدم و، مونږ هم بايد د حق په لاره کې له هیچا څخه ونه وېرېږو.