Surja El-En'am — Ajet 8

Kuptimet e fjalëve:

• Lulejla (لَوْلَا): Pse jo? / Përse nuk?
• Unzile (أُنزِلَ): U zbrit (nga lart).
• Melek (مَلَكٌ): Engjëll.
• Kudije el-emr (لَقُضِيَ الْأَمْرُ): Do të përfundonte çështja (me dënim).
• Jundharun (يُنظَرُونَ): Do të prisnin / do të shtyheshin (për t’u dhënë kohë).

Tefsiri i Ajetit:

Idhujtarët arabë, nga kokëfortësia dhe mohimi i tyre, thanë: “Pse nuk iu zbrit Muhammedit (paqja qoftë mbi të) një engjëll nga qielli, që të dëshmonte për vërtetësinë e tij dhe të na fliste neve?” Ata e thanë këtë jo për të kërkuar udhëzim, por për t’u justifikuar në mosbesim.

Allahu i Lartësuar u përgjigjet atyre se kjo kërkesë nuk ishte për të mirën e tyre. Nëse do t’u zbriste një engjëll ashtu siç kërkuan, dhe ata përsëri nuk do të besonin, atëherë do të zbatohej ligji i Zotit me popujt e mëparshëm kokëfortë: dënimi i menjëhershëm. Pra, do të përfundonte çështja e tyre me shkatërrim të plotë, dhe nuk do t’u jepej asnjë moment shtyrje apo mundësi për t’u penduar, sepse tashmë e kishin kaluar kufirin me kërkesat e tyre provokuese dhe ishte vendosur dënimi mbi ta.

Kjo tregon se moszbritja e engjëllit ishte mëshirë nga Allahu për ta, jo refuzim i kërkesës së tyre nga dobësi, por sepse ata nuk ishin gati të besonin edhe pas një mrekullie të tillë.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Kërkesat provokuese të jobesimtarëve për mrekulli të veçanta nuk janë shenjë e sinqeritetit të tyre, por shpesh janë justifikim për mohim.
2. Mëshira e Allahut ndaj robërve të Tij është e madhe; Ai nuk i dërgon gjërat që do të shkaktonin shkatërrimin e tyre, por i mban ato për t’u dhënë mundësi të pendohen dhe të kthehen.
3. Ligji i Zotit me popujt kokëfortë është i prerë: kur vjen dënimi, nuk ka më kohë për pendim – prandaj njeriu duhet të nxitojë drejt besimit para se të vijë ai çast.
4. Ky ajet na mëson se çdo gjë që Allahu bën (ose nuk bën) ka urtësi të thellë, dhe ne duhet t’i bindemi urdhrit të Tij pa kushte, jo t’i diktojmë kushte Atij.