Surah Al-An'am — Aya 92

Ma’anar Kalmomi:

• Mubarak: Littafi mai albarka, wato mai yawan alheri da amfani.
• Musaddiq: Mai tabbatar da gaskiyar abin da ya gabace shi daga littattafan Allah.
• Ummul Qura: Uwar garuruwa, wato Makkah.
• Yuhafizun: Suna kiyayewa da dorewa akai.

Tafsirin Aya:

Wannan Alkur’ani littafi ne da Muka saukar da shi gare ka, ya Muhammad, yana mai albarka mai yawan alheri da fa’ida, kuma yana tabbatar da gaskiyar littattafan da suka gabace shi kamar Attaura da Injila. Mun saukar da shi ne domin ka yi gargaɗi da azabar Allah ga mutanen Makkah da kuma waɗanda ke kewaye da su daga sauran al’ummar duniya, gabas da yamma. Waɗanda suka yi imani da Lahira kuma suka yi imani da sakamako da hisabi, to su ne suka yarda da wannan Alkur’ani kuma suka yi aiki da abin da ya ƙunsa. Su kuma suna kiyaye sallarsu ta farilla biyar, suna aikata ta a lokutanta da aka ƙayyade, suna cika rukunta da sharuɗɗanta da kuma abubuwan da suka dace da ita.

Fa’idodin da ake samu daga aya:

1. Alkur’ani littafi ne mai albarka wanda Allah ya saukar, don haka ya zama wajibi a girmama shi da kuma aiki da shi.
2. Alkur’ani ya zo ne domin ya tabbatar da littattafan da suka gabace shi, kuma shi ne babban abin dogaro har zuwa ƙarshen duniya.
3. Manzon Allah (SAW) an aike shi ne ga dukan mutane, farawa daga Makkah har zuwa sauran ƙasashen duniya, don haka ya zama wajibi a isar da wannan addini ga kowa.
4. Imani da Lahira shine tushen yarda da Alkur’ani da kuma aiki da shi, domin wanda ya yi imani da hisabi zai kiyaye kansa daga saba wa umurnin Allah.
5. Kiyaye sallah a lokutanta alama ce ta gaskiyar imani, domin ita ce shi ne alaƙa tsakanin bawa da Ubangijinsa, kuma ita ce farkon abin da za a yi hisabi da shi a ranar Lahira.