Surat At-Taghabun — Ayat 2

1. Tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• خَلَقَكُمْ (khalaqakum): nitahake kowe kabeh, yaiku ngadani saka ora ana dadi ana.
• كَافِرٌ (kafirun): wong sing maido marang Allah, ora ngakoni anane lan kuwasa-Ne.
• مُؤْمِنٌ (mu'minun): wong sing percaya marang Allah lan nglakoni kabeh dhawuhe.
• بَصِيرٌ (bashirun): Allah iku Maha Mirsani, ora ana barang sing bisa ndhelik saka Panjenengane.

1. Tafsir Ayat:

Allah iku dzat sing nitahake manungsa kabeh saka ora ana dadi ana. Sawise nitahake, manungsa banjur dipérang dadi rong golongan: ana sing kafir, yaiku wong sing maido marang Allah lan ora gelem ngakoni kuwasa-Ne, mula pungkasane bakal mlebu neraka; lan ana uga sing mukmin, yaiku wong sing percaya marang Allah sarta nglakoni kabeh dhawuh lan ngedohi larangane, mula pungkasane bakal mlebu swarga. Allah iku Maha Mirsani marang sakabehe barang sing ditindakake manungsa, ora ana siji wae sing bisa ndhelik saka Panjenengane, lan ing tembe bakal diparingi piwales sing cocog karo apa sing wis ditindakake.

1. Faedah sing bisa dijupuk:

• Ayat iki nuduhake yen Allah iku sing nitahake manungsa, mula kita kudu ngakoni lan syukur marang Panjenengane.
• Manungsa diwenehi pilihan: dadi kafir utawa mukmin. Iki nuduhake yen agama iku ora dipeksa, nanging saben pilihan ana akibate dhewe-dhewe.
• Wong mukmin bakal entuk swarga, dene wong kafir bakal entuk neraka. Iki dadi pangeling supaya kita tansah milih dalan sing bener.
• Allah iku Maha Mirsani marang kabeh tumindak kita, mula kita kudu tansah ngati-ati lan nindakake kabecikan, amarga ora ana sing bisa ndhelik saka Panjenengane.
• Ayat iki nuwuhake rasa wedi lan pangarep-arep: wedi marang siksa neraka, lan pangarep-arep marang swarga, supaya kita tambah semangat nglakoni ibadah lan ngedohi maksiat.
• Kabeh iki nuduhake yen Islam iku agama sing adil lan jelas, mula kita kudu seneng lan bangga dadi wong Islam.