Surah At-Taghabun — Aya 2

Ma'anar Kalmomi:

• Kafir: Wanda ya musanta Allah da ikon sa, ko kuma ya kafirta da ni'imomin Allah.
• Mu'umin: Wanda ya gaskata Allah, ya yi imani da shi, kuma ya aikata aikin da ya yarda da shi.
• Basir: Mai gani sosai, wanda ba ya buya masa komai na ayyukan bayinsa.

Tafsirin Aya:

Shi ne Allah wanda ya halicce ku daga babu, ya fitar da ku daga cikin mahaifan uwayenku ba ku san komai ba, sannan ya ba ku ji, gani, da zuciya domin ku gane shi. Bayan haka, daga cikinku akwai wanda ya kafirta da Allah, ya musanta ni'imarsa, kuma ya yi rashin biyayya ga umarninsa, sakamakonsa wuta. Kuma daga cikinku akwai wanda ya yi imani da Allah, ya gaskata Manzonsa, kuma ya yi aiki da abin da Allah ya umarta, sakamakonsa aljanna. Wannan bambancin ba ya faruwa ne ba tare da sanin Allah ba, domin Allah yana ganin dukkan ayyukanku, na kwarai da na mummuna, babu wani abu da ya ɓoye masa daga cikinsu, kuma zai sakamaka muku daidai da abin da kuka aikata, mai kyau da kyau, mai sharri da sharri.

Fa'idodin da ake samu daga wannan aya:

1. Imani da cewa Allah shi ne mahalicci na farko, wanda ya halicci dukkan halittu, don haka ya cancanta a bauta masa shi kaɗai.
2. A cikin halittar mutane akwai nagari da mugun, amma Allah ya bar musu zaɓi na imani ko kafirci, domin a gwada su a duniya.
3. Sanin cewa Allah yana lura da dukkan ayyukanmu, wannan ya sa mu ji tsoron yin abin da ya haramta, kuma mu himmatu ga yin abin da ya umarta.
4. Aikin alheri yana kusantar da bawa ga Allah, kuma yana sa shi ya sami yardar Allah da aljannarsa, yayin da aikin sharri yana nisantar da shi daga Allah.
5. Wannan aya tana ƙarfafa mu mu yi wa kanmu hisabi kafin a yi mana hisabi, domin mu san inda muke tsaye a tsakanin imani da kafirci.