Surja Et-Tegabun — Ajet 2

Kuptimet e fjalëve:

• Kafir (كَافِر): Ai që e mohon Zotin dhe nuk beson në Të.
• Mumin (مُؤْمِن): Ai që beson në Zotin dhe e vërteton besimin me vepra.
• Basir (بَصِير): Ai që i sheh të gjitha gjërat, i cili nuk i shpëton asgjë nga veprat e robërve të Tij.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar është Ai që ju krijoi nga asgjëja, o njerëz, dhe ju dha jetën. Pas kësaj krijese, Ai ju ndau në dy grupe: prej jush ka që mohon Zotin e tij dhe e refuzon të vërtetën, duke e merituar zjarrin; dhe prej jush ka që beson në Allahun dhe vepron sipas urdhrave të Tij, duke e merituar Xhennetin. Allahu i di të gjitha veprat tuaja, të mira dhe të këqija, të fshehta dhe të hapta – asgjë nuk i shpëton Atij. Ai do t'ju shpërblejë sipas veprave tuaja: kush bën mirë, do të shpërblehet me mirësi, dhe kush bën keq, do të ndëshkohet sipas drejtësisë së Tij.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Ajeti na kujton se krijimi ynë nuk ishte i kotë, por për të provuar besimin tonë – kush zgjedh besimin dhe kush mohimin.
2. Ai na mëson se liria e zgjedhjes është dhuratë nga Allahu, por çdo zgjedhje ka pasoja – dhe Allahu i sheh të gjitha.
3. Ajeti na nxit të jemi të sinqertë në besim dhe vepra, sepse Allahu sheh gjithçka, edhe atë që e fshehim në zemrat tona.
4. Ai na jep shpresë: edhe nëse dikush ka qenë jobesimtar, derisa është gjallë, mund të kthehet në besim, sepse Allahu e pranon pendimin.
5. Ajeti na mëson se drejtësia e Allahut është e përsosur – Ai nuk i harron veprat e mira dhe nuk i lë pa ndëshkim veprat e këqija.