سورت ملک — آیت 19

د مهمو کلمو معنا:

• صَافَّاتٍ: د الوتونو غځول، يعنې مرغۍ چې د الوتنې پر مهال خپل وزرونه په هوا کې غځوي.
• يَقْبِضْنَ: د وزرونو راټولول، يعنې مرغۍ چې کله خپل وزرونه خپل ځان ته نږدې کوي.
• يُمْسِكُهُنَّ: هغه څه چې مرغۍ په هوا کې ساتي او د لوېدو مخه نیسي.

د آيت تفسير:

ای كافرانو! آيا تاسو نه وئ ليدلي هغه مرغۍ چې ستاسو له پاسه الوتنې كوي، چې خپل وزرونه په هوا كې غځوي او بيا يې راټولوي؟ دا مرغۍ په داسې حال كې په هوا كې ودرېږي چې نه لوېږي او نه سقوط كوي. آيا تاسو فكر نه كوئ چې دا څوك ساتي؟ بېشكه دا الله تعالی دی چې د رحمت څښتن دی، هغه يې په خپل قدرت سره په هوا كې ساتي. كه هغه وغواړي، دا مرغۍ به سمدستي ځمكې ته ولوېږي، خو د هغه رحمت او قدرت دا دى چې هغه يې ساتي. الله تعالی پر هر شي بصير او ليدونكى دى، نه يوه ذره يې له نظره پټه ده، نه د مرغيو الوتنه او نه يې قبض او بسط، ټول د هغه په علم او قدرت سره دي.

د آيت څخه ګټې:

1. دا آيت د الله تعالی د قدرت او عظمت په اړه د فكر كولو بلنه وركوي، چې انسان دې د مخلوقاتو په مشاهده سره د خالق پېژندنه وكړي.
2. په دې آيت كې د توحيد او د الله پر ربوبيت د دلايلو څخه يوه ښكاره نښه ده، چې مرغۍ په هوا كې پرته له كومه ښكاره ستنه ساتل كېږي، دا يوازې د الله د قدرت په وسيله ممكن دى.
3. دا آيت انسان ته د الله پر رحمت او فضل د توكل درس وركوي، ځكه چې كه الله مرغۍ نه ساتي، نو هغه به ونه شي الوتلى، نو انسان بايد په خپل ژوند كې هم پر الله توكل وكړي.
4. د الله تعالی بصيرت او ليدونكيتوب انسان ته دا پيغام وركوي چې هغه پر هر عمل او هر حالت باندې خبر دى، نو بايد انسان په خپلو اعمالو كې محتاط وي او د الله له نظره ځان پټ نه ګڼي.
5. دا آيت د ايمان د پياوړتيا سبب ګرځي، ځكه چې په طبيعت كې دا ډول نظم او حكمت د يو عظيم خالق د شتون ښكاره دليل دى.