Surja El-Mulk — Ajet 19

Kuptimet e fjalëve:

• صَافَّاتٍ: që i shtrijnë krahët e tyre në ajër gjatë fluturimit.
• وَيَقْبِضْنَ: dhe i mbledhin krahët e tyre herë pas here.
• مَا يُمْسِكُهُنَّ: askush nuk i mban ato (zogjtë) që të mos bien.
• بَصِيرٌ: Ai që sheh çdo gjë, i cili nuk i shpëton asgjë nga krijesat e Tij.

Tefsiri i ajetit:

A nuk i kanë parë jobesimtarët zogjtë mbi kokat e tyre, të cilët i shtrijnë krahët e tyre në ajër gjatë fluturimit dhe herë pas here i mbledhin ato? Kush i mban ata që të mos bien në tokë, përveç të Gjithëmëshirshmit (Allahut), i cili i ka nënshtruar ata me fuqinë dhe mëshirën e Tij? Ai është i Gjithëdijshëm për çdo gjë dhe sheh çdo lëvizje të tyre, qoftë të vogël apo të madhe. Kjo është një provë e qartë e fuqisë së Allahut dhe e përsosmërisë së krijimit të Tij, e cila i fton njerëzit të mendojnë dhe të besojnë në Të. Ata që nuk e shohin këtë, janë në verbëri dhe larg nga e vërteta.

Përfitimet nga ajeti:

1. Vëzhgimi i krijesave të Allahut, si fluturimi i zogjve, është një prej mënyrave më të mira për të forcuar besimin dhe për të njohur madhështinë e Krijuesit.
2. Ajeti na mëson se Allahu është i Gjithëmëshirshëm me krijesat e Tij, duke i mbajtur ato dhe duke u dhënë ato që u nevojiten.
3. Ai na kujton se Allahu sheh çdo gjë, prandaj duhet të jemi të kujdesshëm në veprimet tona, sepse asgjë nuk i fshihet Atij.
4. Ajeti i fton njerëzit të reflektojnë mbi fuqinë e Allahut në natyrë, gjë që i afron ata më shumë te Krijuesi dhe i largon nga mohimi dhe arroganca.