سوره ملک — آیه 19

معانی کلمات:

• صَافَّاتٍ: بالهایی که در حال پرواز باز کردهاند و در هوا گستردهاند.
• یَقْبِضْنَ: بالهای خود را جمع میکنند و به سوی خود میبندند.
• یُمْسِکُهُنَّ: آنها را نگه میدارد و از سقوط باز میدارد.

تفسیر آیه:

آیا این کافران منکرِ قدرت خدا، به پرندگانی که بالای سرشان در حال پروازند نگاه نکردهاند؟ گاهی بالهای خود را در هوا باز میکنند و گاهی آنها را جمع مینمایند. چه کسی آنها را در این حال، در هوا نگه داشته و از افتادن بر زمین بازمیدارد؟ هیچکس جز خدای رحمان. اوست که با قدرت بیپایان خود، این پرندگان ظریف را در میان آسمان حفظ میکند و لحظهای آنها را رها نمیسازد. همانا خداوند به همه چیز بیناست و هیچ چیزی از دیدگاه او پنهان نیست؛ نه حرکت بالهای پرندگان، نه سقوط آنها و نه هیچ پدیدهای در جهان هستی. این صحنه شگفتانگیز، نشانهای روشن از قدرت و تدبیر خداوند است، اگر انسانها با چشم بصیرت بنگرند و از آن عبرت بگیرند.

فواید و درسهای آیه:

• این آیه ما را به تفکر در آفرینش و شگفتیهای طبیعت دعوت میکند؛ پرندگانی که با نظمی دقیق در آسمان پرواز میکنند و هیچ تکیهگاهی جز قدرت خداوند ندارند.
• ایمان به علم و بصیرت فراگیر خداوند، دل انسان را آرام میسازد و او را به توکل بر خدا ترغیب میکند؛ چرا که خدایی که پرنده کوچک را در هوا نگه میدارد، قطعاً بندگان مؤمن خود را نیز در سختیها یاری خواهد کرد.
• این آیه نشان میدهد که نظام جهان بر پایه رحمت و لطف الهی استوار است؛ رحمانیتی که همه مخلوقات را در بر گرفته و لحظهای آنها را رها نمیکند.