Аль-Калам сүрәсе — Аять 27

Сүзләр аңлатмасы:

• مَحْرُومُونَ — бәхетсезләр, яхшылыктан мәхрүм ителгәннәр, үзләренә кирәкле нәрсәдән аерылганнар.

Аять тәфсире:

Алар бакчаларын яндырылган, каралган хәлдә күргәч, башта аны танымыйлар һәм: "Без юлны ялгыштык", – диләр. Ләкин якынрак килеп, аның үз бакчалары икәненә төшенгәч, өметләре өзелә һәм: "Юк, без бәхетсезләр, уңыштан мәхрүм ителдек", – дип әйтәләр. Алар бу бакчаның җимешеннән мескеннәргә бирергә теләмәделәр, ярлыларны бакчага кертмәскә дип ният кылдылар, шуңа күрә Аллаһ аларны бу бәла белән җәзалады. Алар үзләренең начар ниятләре һәм саранлыклары аркасында бакчаларыннан мәхрүм калдылар. Бу хәл аларның дөньядагы җәзасы булды, ә ахирәттәге җәза тагын да авыррак һәм озакка сузылачак.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

• Байлык һәм муллык – Аллаһның бүләге, ул бирә дә, кире ала да ала. Кеше үзендәге нигъмәтләрне Аллаһтан дип белергә тиеш.
• Мескеннәргә ярдәм итмәү, саранлык күрсәтү – кешене Аллаһның рәхмәтеннән мәхрүм итә торган гөнаһ.
• Нинди генә эш башкарганда да "Иншәә Аллаһ" дип әйтергә кирәк, чөнки кеше үзенең эшен Аллаһ теләге белән бәйләмәсә, уңышка ирешә алмый.
• Аллаһның җәзасы тиз килә ала, шуңа күрә һәрвакыт тәүбә итәргә һәм Аллаһтан ярлыкау сорарга әзер булырга кирәк.