ซูเราะฮฺ อัล-กะลาม — อายะฮฺ 27

คำอธิบายคำศัพท์:

• مَحْرُومُونَ (มะห์รูมูน): หมายถึง ผู้ที่ถูกตัดขาดจากสิ่งดี ๆ หรือผู้ที่ถูกกันออกจากความโปรดปราน ซึ่งในที่นี้หมายถึง พวกเขาถูกตัดขาดจากผลผลิตของสวนของพวกเขา

การตีความหมายของอายะฮ์:

เมื่อชาวสวนเหล่านั้นมาถึงสวนของพวกเขาในยามเช้า และพบว่าสวนถูกเผาไหม้กลายเป็นสีดำสนิท พวกเขาจำสวนของตนเองไม่ได้ในตอนแรก และคิดว่าพวกเขาหลงทางไปยังที่อื่น แต่เมื่อพวกเขามองดูอย่างละเอียดและแน่ใจแล้วว่านี่คือสวนของพวกเขาเองที่ถูกทำลาย พวกเขาจึงกล่าวว่า "แท้จริงเราเป็นผู้ที่ถูกตัดขาดจากผลดีของมัน" กล่าวคือ พวกเขาถูกกันออกจากผลผลิตและความอุดมสมบูรณ์ของสวน เนื่องจากการที่พวกเขาตั้งใจจะขัดขวางคนยากจนไม่ให้ได้รับส่วนแบ่งตามที่พวกเขาเคยให้ในอดีต และพวกเขาไม่กล่าวว่า "อินชาอัลลอฮ์" (หากอัลลอฮ์ทรงประสงค์) เมื่อพวกเขาตั้งใจจะเก็บผลผลิตในตอนเช้า

การลงโทษนี้เกิดขึ้นเพราะความตระหนี่และการตัดสินใจที่ไม่ดีของพวกเขา ซึ่งเป็นการลงโทษที่รวดเร็วในโลกนี้ และการลงโทษในโลกหน้านั้นยิ่งใหญ่และสาหัสกว่ามาก

บทเรียนและข้อคิดที่ได้รับ:

1. การตระหนี่และการขัดขวางสิทธิของผู้ยากไร้เป็นสาเหตุที่ทำให้ความโปรดปรานและความจำเริญจากอัลลอฮ์ถูกถอนออกไป แม้แต่ทรัพย์สินที่มีอยู่ก็อาจถูกทำลายได้
2. การกล่าวว่า "อินชาอัลลอฮ์" เมื่อตั้งใจจะทำสิ่งใดในอนาคต เป็นมารยาทที่อัลลอฮ์ทรงสอน และเป็นการแสดงถึงการมอบหมายกิจการทั้งหมดต่อพระองค์
3. การลงโทษของอัลลอฮ์ในโลกนี้อาจเกิดขึ้นได้กับผู้ที่ฝ่าฝืนคำสั่งของพระองค์ เพื่อเป็นการเตือนสติ และการลงโทษในโลกหน้านั้นรุนแรงยิ่งกว่า ดังนั้น มุสลิมจึงควรยึดมั่นในความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่และการให้สิทธิแก่ผู้อื่น
4. การกลับตัวกลับใจและการยอมรับความผิดของตนเองเป็นหนทางสู่การอภัยโทษจากอัลลอฮ์ ดังที่ชาวสวนเหล่านั้นได้กล่าวในภายหลังว่า "แท้จริงเราเป็นผู้ที่อธรรมต่อตัวเราเอง"