Аль-Калам сүрәсе — Аять 28

Сүзләрнең мәгънәләре:

• Әүсәтүһүм — аларның иң гаделләре, иң яхшылары.
• Ләүлә — әйә, ни өчен... түгелме?
• Төсәббихүн — Аллаһны тәсбих итәсез, Аңа буйсынасыз һәм Аны олылыйсыз.

Аять тәфсире:

Алар бакчаларының янганлыгын күргәч, башта аны танымыйлар һәм: "Без юлны ялгыштык",— диләр. Аннары аның үз бакчалары икәнлеген аңлагач: "Юк, без бакчабызның яхшылыгыннан мәхрүм ителдек",— диләр. Шул вакытта аларның иң акыллысы, иң гаделе әйтте: "Мин сезгә әйтмәдемме? Ни өчен сез Аллаһны тәсбих итмисез, ни өчен "Иншәәәә Аллаһ" дип, эшегезне Аллаһ ихтыярына бәйләмисез? Әгәр сез моны эшләгән булсагыз, бу бәла сезгә килмәс иде". Ул аларны факирларга ярдәм итмәскә һәм бакчадан файдаланырга ният кылганнары өчен шелтәләде. Аларның бу эше — Аллаһның рәхмәтеннән мәхрүм калуларына сәбәп булды.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

• Эш башлаганда "Иншәәәә Аллаһ" дип әйтү — мөселманның гүзәл сыйфаты, чөнки кеше үз көченә ышанмыйча, Аллаһ ихтыярына таянырга тиеш.
• Яхшы эшләрдә дә, гөнаһлардан тыелганда да Аллаһны тәсбих итү (Аны һәр кимчелектән ару дип белү) — бәхет һәм уңыш ачкычы.
• Гөнаһ эшләгәннән соң, вакытында аңлап, тәүбә итү — Аллаһның рәхмәтенә ирешү юлы.
• Җәмәгать эчендә дөрес юлны күрсәтүче, насихать итүче кеше булырга кирәк, чөнки аның сүзе башкаларны хатадан саклап кала ала.