Surja El-A'raf — Ajet 19

Kuptimi i fjalëve:

• Es-kun: Bano, qëndro.
• Zevxhuk: Gruaja jote (Havaja).
• Xhennet: Kopshti i begatisë (Xhenneti).
• Hajthu shi'tuma: Nga kudo që të dëshironi.
• La takraba: Mos iu afroni (për të ngrënë prej saj).
• Hadhihi shexhere: Kjo pemë (e caktuar nga Allahu).
• Dhaliminë: Ata që i bëjnë padrejtësi vetes duke shkelur urdhrin e Allahut.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar i drejtohet Ademit a.s. me urdhër dhe nder: "O Adem, bano ti dhe gruaja jote Havaja në Xhennet!" Kjo ishte dhuratë dhe mirësi e madhe nga Allahu, sepse Xhenneti është vendi i lumturisë së përjetshme dhe begatisë së pakufishme. Pastaj Allahu i lejoi ata të hanin nga të gjitha frutat dhe ushqimet e Xhennetit lirisht, kudo që të dëshironin, pa asnjë kufizim, përveç një ndalimi të vetëm: "Mos iu afroni kësaj peme!" – e cila ishte një pemë e caktuar nga Allahu, për të cilën Ai i paralajmëroi ata që të mos hanin prej saj. Ky ndalim ishte një provë dhe sprovë për ta, për të parë bindjen e tyre ndaj urdhrit të Allahut. Nëse ata do ta shkelnin këtë ndalesë dhe do të hanin nga ajo pemë, ata do të bëheshin prej atyre që i bëjnë padrejtësi vetes së tyre, duke rënë në mëkat dhe duke humbur pozitën e lartë që Allahu u kishte dhënë.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Madhështia e Xhennetit dhe begatia e tij: Allahu i dhuroi Ademit dhe Havasë një jetë të lirë dhe të begatë në Xhennet, ku çdo dëshirë e tyre plotësohej – kjo na tregon se Xhenneti është shpërblimi më i madh për besimtarët.
2. Liria brenda kufijve të Allahut: Njeriu është i lirë të shijojë të mirat e Allahut, por gjithmonë brenda kufijve që Ai ka caktuar. Kjo na mëson se lumturia e vërtetë është në bindjen ndaj Allahut, jo në shkeljen e urdhrave të Tij.
3. Rreziku i mosbindjes: Ndalimi i vetëm ishte një pemë, por shkelja e tij solli pasoja të mëdha. Kjo na tregon se çdo mëkat, sado i vogël të duket, mund të sjellë dëm të madh nëse nuk pendohemi.
4. Përgjegjësia personale: Allahu e adresoi urdhrin drejtpërdrejt te Ademi dhe Havaja, duke treguar se secili prej nesh është përgjegjës për veprimet e veta dhe nuk mund të justifikohet me të tjerët.
5. Mëshira e Allahut: Edhe pse pasoi gabimi, Allahu nuk e la njeriun pa udhëzim – Ai dërgoi pejgamberët dhe shpalljet për ta udhëzuar në rrugën e drejtë, gjë që tregon mëshirën e Tij të pakufishme ndaj robërve të Tij.