ซูเราะฮฺ อัล-อะรอฟ — อายะฮฺ 19

คำอธิบายคำศัพท์:

• اسْكُنْ หมายถึง การพำนักอาศัยอย่างมั่นคงและสงบสุข
• الْجَنَّةَ คือ สวนสวรรค์อันเป็นที่พำนักอันสุขสำราญ
• الشَّجَرَةَ หมายถึง ต้นไม้ต้นหนึ่งที่อัลลอฮ์ทรงกำหนดไว้โดยเฉพาะ
• الظَّالِمِينَ คือ ผู้ที่ล่วงละเมิดขอบเขตของอัลลอฮ์ และทำความอยุติธรรมแก่ตนเอง

การตีความหมายของอายะฮ์:

อัลลอฮ์ตรัสแก่ท่านอาดัมว่า "โอ้อาดัมเอ๋ย เจ้าและคู่ครองของเจ้าจงพำนักในสวนสวรรค์เถิด" ซึ่งเป็นการประทานเกียรติอันยิ่งใหญ่แก่มนุษย์คู่แรก ให้ได้อยู่อาศัยในสถานที่อันเปี่ยมด้วยความสุขและความอุดมสมบูรณ์ พวกเขาทั้งสองได้รับอนุญาตให้บริโภคจากผลไม้ทุกชนิดในสวนสวรรค์อย่างกว้างขวางตามที่ปรารถนา ไม่มีการจำกัดหรือหวงห้ามใด ๆ เว้นแต่ต้นไม้ต้นเดียวเท่านั้นที่อัลลอฮ์ทรงห้ามมิให้เข้าใกล้หรือบริโภคผลของมัน โดยตรัสว่า "และพวกเจ้าทั้งสองจงอย่าเข้าใกล้ต้นไม้ต้นนี้" ซึ่งการห้ามนี้มิใช่เพราะต้นไม้นั้นมีความชั่วร้ายในตัวเอง หากแต่เป็นการทดสอบการเชื่อฟังและการปฏิบัติตามคำสั่งของพระผู้เป็นเจ้า

อัลลอฮ์ทรงเตือนทั้งสองว่า "หากพวกเจ้าล่วงละเมิดและบริโภคจากต้นไม้นั้น พวกเจ้าก็จะกลายเป็นผู้ที่อธรรมต่อตนเอง" กล่าวคือ พวกเขาจะทำลายตนเองด้วยน้ำมือของพวกเขาเอง ด้วยการฝ่าฝืนคำสั่งและนำความเดือดร้อนมาสู่ตน ซึ่งการอธรรมในที่นี้หมายถึงการที่มนุษย์กระทำต่อจิตวิญญาณของตนเอง ด้วยการเลือกเดินตามอารมณ์และความหลงผิด แทนที่จะยึดมั่นในการเชื่อฟังพระผู้สร้าง

บทเรียนและคุณค่าที่ได้รับ:

1. ความเมตตาของอัลลอฮ์ที่มีต่อมนุษย์นั้นกว้างใหญ่ไพศาล พระองค์ประทานสิ่งอำนวยความสุขมากมายแก่บ่าวของพระองค์ และห้ามเพียงเล็กน้อยเท่านั้น เพื่อเป็นการฝึกฝนและทดสอบความภักดี
2. การห้ามของอัลลอฮ์มิได้เป็นเครื่องแสดงความตระหนี่ หากแต่เป็นความรักและความหวังดีต่อมนุษย์ เพื่อปกป้องพวกเขาจากสิ่งที่จะนำมาซึ่งความเสียหายทั้งในโลกนี้และโลกหน้า
3. การฝ่าฝืนคำสั่งของอัลลอฮ์นั้น มนุษย์มิได้ทำร้ายอัลลอฮ์แม้แต่น้อย หากแต่เป็นการทำร้ายตนเองเท่านั้น ดังที่พระองค์ทรงเรียกว่า "ผู้ที่อธรรมต่อตนเอง"
4. การเข้าใกล้สิ่งต้องห้ามนั้นเป็นจุดเริ่มต้นของการล่วงละเมิด ดังนั้นอัลลอฮ์จึงทรงห้าม "การเข้าใกล้" มิใช่เพียงแค่ "การบริโภค" เพื่อปิดประตูแห่งความผิดตั้งแต่ต้นทาง
5. การเชื่อฟังอัลลอฮ์ในสิ่งที่พระองค์ทรงห้ามนั้น คือหนทางแห่งความสำเร็จและความสุขที่แท้จริง แม้มนุษย์อาจไม่เข้าใจเหตุผลเบื้องหลังก็ตาม แต่ความไว้วางใจในพระปรีชาญาณของพระองค์ย่อมดีกว่า