Surah Al-A'raf — Talata 195

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• يَبْطِشُونَ – sumunggab o humawak nang may lakas.
• كِيدُونِ – magplano laban sa akin (ang Propeta) ng masama o manloko sa akin.
• فَلَا تُنظِرُونِ – huwag ninyo akong bigyan ng palugit o pagkaantala.

Interpretasyon ng Talata:

Ipinagpapatuloy ng Allah ang pagsaway sa mga sumasamba sa mga diyus-diyosan, na ipinakikita ang kahinaan at kawalan ng kakayahan ng mga sinasamba nila bukod sa Kanya. Sinasabi ng Allah: Ang mga diyus-diyosan bang ito na inyong sinasamba ay may mga paa na ginagamit sa paglalakad upang makapaglingkod sa inyo at makasama ninyo sa inyong mga pangangailangan? O mayroon ba silang mga kamay na ginagamit sa pagsunggab at pagtatanggol sa inyo laban sa mga kaaway? O mayroon ba silang mga mata na nakakakita upang maipaalam nila sa inyo ang mga bagay na hindi ninyo nakikita? O mayroon ba silang mga tainga na nakaririnig upang maibalita nila sa inyo ang mga bagay na hindi ninyo naririnig? Kung ang mga ito ay wala sa kanila at sila ay mga walang-buhay na bagay na walang kakayahan, paano ninyo sila sinasamba at umaasa sa kanila na magdudulot ng kapakinabangan o makapipigil ng kapinsalaan?

Pagkatapos ay inutusan ng Allah ang Kanyang Propeta (sumakanya nawa ang kapayapaan) na hamunin ang mga mapagsamba sa diyus-diyosan: Sabihin mo sa kanila, "Tawagin ninyo ang inyong mga diyus-diyosan na ginawa ninyong katambal ng Allah, at magkaisa kayo laban sa akin, at huwag ninyo akong bigyan ng anumang palugit o pagkaantala. Gawin ninyo agad ang inyong balak laban sa akin, sapagkat ako ay hindi natatakot sa inyo at sa inyong mga diyus-diyosan, dahil ang aking pagtitiwala at pag-asa ay nasa Allah lamang, ang tanging Tagapangalaga at Tagapagtanggol."

Mga Aral at Benepisyo:

1. Ang kadakilaan ng Allah at ang Kanyang pagiging nag-iisa sa pagka-Diyos, sapagkat Siya lamang ang may kakayahang magbigay ng kapakinabangan at pumipigil sa kapinsalaan.
2. Ang kahangalan ng pagsamba sa mga diyus-diyosan na walang kakayahan, na hindi makakilos para sa sarili nila, lalo na para sa mga sumasamba sa kanila.
3. Ang katapangan at katatagan ng Propeta (sumakanya nawa ang kapayapaan) sa pagharap sa mga kalaban, at ang kanyang lubos na pagtitiwala sa Allah, na siyang nagbibigay sa kanya ng lakas ng loob na hamunin sila.
4. Ang pagpapakita ng kawalang-saysay ng mga huwad na diyos at ang kahinaan ng mga sumasamba sa kanila, na nagtutulak sa mga tao na mag-isip at magmuni-muni upang makabalik sa tamang pananampalataya sa Allah lamang.