Sura Al-A'raf — Werset 4

Znaczenie słów:

• قَرْيَةٍ – miejscowość, osada, miasto.
• أَهْلَكْنَاهَا – zniszczyliśmy ją, zgładziliśmy jej mieszkańców.
• بَأْسُنَا – Nasza kara, Nasza surowa moc.
• بَيَاتًا – nocą, podczas snu nocnego.
• قَائِلُونَ – odpoczywający w południe (podczas sjesty), nawet jeśli nie śpią, lecz są w stanie spoczynku.

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

Allah – Wysławiony i Najwyższy – zwraca się do ludzi, ukazując im swoją potęgę i przestrogę, mówiąc: „Ileż to miast i osad zniszczyliśmy!” – to znaczy, że wiele społeczności, które żyły przed wami, zostało zgładzonych z powodu ich uporu w niewierze i zaprzeczania posłańcom. Gdy odrzucili prawdę i trwali w błędzie, sprowadziliśmy na nich Naszą karę, która przyszła nagle, gdy byli pogrążeni w beztrosce. Czasem spadała na nich nocą, gdy spali w swoich domach, a czasem w południe, gdy odpoczywali i szukali wytchnienia po trudach poranka. Allah wybrał te dwa momenty, ponieważ są to chwile ciszy, spokoju i słabości człowieka – wtedy kara jest najbardziej przerażająca i dotkliwa. Nie mogli się przed nią obronić ani uciec, a ich fałszywe bóstwa, którym oddawali cześć, nie przyniosły im żadnej pomocy. Ten werset jest ostrzeżeniem dla wszystkich, którzy lekceważą znaki Boga, że Jego kara może nadejść w najmniej spodziewanym momencie.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Przestroga przed złudnym bezpieczeństwem – człowiek nie powinien czuć się całkowicie bezpieczny przed karą Boga, nawet gdy jest w swoim domu, wśród rodziny, w chwili spoczynku. Życie jest kruche, a godzina kary nie jest znana nikomu poza Allahem.
2. Potęga i sprawiedliwość Boga – zniszczenie tych społeczności nie było aktem niesprawiedliwości, lecz konsekwencją ich własnego wyboru – odrzucenia prawdy i trwania w grzechu. To uczy nas, że Bóg jest sprawiedliwy i nie karze nikogo bez powodu.
3. Wartość posłuszeństwa i pokory – skoro dawne narody zostały zgładzone za swój bunt, to my – którzy znamy Koran i Sunnę – powinniśmy być jeszcze bardziej oddani Bogu, dziękować Mu za dar wiary i unikać tego, co ściąga Jego gniew.
4. Nadzieja w miłosierdziu Boga – mimo że kara jest realna, Bóg dał nam czas na pokutę i poprawę. Ten werset nie ma nas wpędzić w rozpacz, lecz pobudzić do refleksji i powrotu na prostą drogę, zanim nadejdzie godzina, w której żal nie będzie już pomocny.
5. Uczucie wdzięczności – gdy patrzymy na losy minionych narodów, dostrzegamy łaskę Boga nad nami, że nie zostaliśmy zniszczeni, lecz dano nam możliwość życia, nauki i zbliżenia się do Niego. To powinno napełniać nasze serca miłością do Stwórcy i pragnieniem, by być wśród tych, którzy są Mu posłuszni.