Suurah Al-A'raaf — Aayad 4

Macnaha ereyada:

• Baytaan (بَيَاتًا): Habeenkii, marka dadku hurdaan.
• Qaa’iluun (قَائِلُون): Dadka nasanaya (qayluulaha) maalintii, gaar ahaan wakhtiga duhurkii, xataa haddaysan hurudan.

Tafsiirka:

Intaa badan oo magaalooyin ah ayaan ku halaagnay dadkoodii, sababtoo ah waxay diideen rasuulladii aan u soo diray oo beeniyeen. Markaasaa ciqaabtayadii ku timid iyagoo yaagan xaalado kala duwan: mar bay u timid habeenkii iyagoo hurda, mar kalena maalintii wakhtiga duhurkii iyagoo nasanaya. Waxaan uga soo bixin ciqaabtaas iyagoo gabi ahaanba ku sugnaa xaalad nasasho iyo qaraar, mana ayna helin wax iska caabbin kara ama ka celin kara cadaabka. Ilaahyadoodii ay caabudi jireen ayaana waxba u tarin. Tan waxay tahay digniin adag oo ku saabsan in ciqaabta Eebe ay ku timaado si lama filaan ah, marka dadku ugu maqan yihiin xaalad nasasho iyo amni.

Faa'iidooyin laga qaadan karo:

1. Digtoonaanta: Bani-aadamku waa inuu had iyo jeer ka digtoonaadaa ciqaabta Eebe, oo ma ogi goorta ay ku iman karto, habeen ama maalin, hurdo ama soo jeed.
2. Cadaabka Eebe waa caddaalad: Halaagu ma yimaado waxaan ahayn kuwa xaqa diida oo ku madax adayga faasiqnimada, sidaas darteed waa caddaalad Eebe oo ku dhacda kuwa xaqa beeniya.
3. Waxba kama jiraan ilaahyada beeniga ah: Kuwa caabuda wax aan Eebe ahayn, ma awoodaan inay uga faa'iideeyaan ama uga difaacaan ciqaabta Eebe, taasoo muujinaysa in cibaadada ay ku khasaarayeen.
4. Naxariista Eebe iyo degdegga ciqaabtiisa: Eebe waa naxariis badane, laakiinse marka ciqaabtiisu timaado, lama celin karo, sidaas darteed waa in dadku u degdegaan toobadda iyo cibaadada.