Сураи Аль-Араф Оят 44 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Биҳиштиён дузахиёнро овоз диҳанд, ки мо ба ҳақиқат ёфтем он…

Аль-Араф · 44/206

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Араф

وَنَادَىٰ أَصْحَابُ الْجَنَّةِ أَصْحَابَ النَّارِ أَن قَدْ وَجَدْنَا مَا وَعَدَنَا رَبُّنَا حَقًّا فَهَلْ وَجَدتُّم مَّا وَعَدَ رَبُّكُمْ حَقًّا ۖ قَالُوا نَعَمْ ۚ فَأَذَّنَ مُؤَذِّنٌ بَيْنَهُمْ أَن لَّعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الظَّالِمِينَ ۝٤٤

🔤 Transliteration

Wa naadaa Ashaabul jannati ashaaban Naari an qad wajadnaa maa wa`adannaa Rabbunaa haqqan fahal wajattum maa wa`ada Rabbukum haqqan qaaloo na`am; fa azzana mu`azzinum bainahum al la`natul laahi `alaz zaalimeen

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Биҳиштиён дузахиёнро овоз диҳанд, ки мо ба ҳақиқат ёфтем он чиро, ки Парвардигорамон ваъда дода буд, оё шумо низ ба ҳақиқат ёфтаед он чиро, ки Парвардигоратон ваъда дода буд? Гӯянд: «Оре». Он гоҳ овоздиҳандае дар он миён овоз диҳад, ки лаънати Худо бар кофирон бод!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои муҳим:

وَنَادَىٰ: ва нидо кард, бо овози баланд хитоб намуд.
أَصْحَابُ الْجَنَّةِ: аҳли биҳишт, яъне онҳое ки ба биҳишт дохил шудаанд.
أَصْحَابُ النَّارِ: аҳли дӯзах, яъне онҳое ки ба дӯзах дохил шудаанд.
وَجَدْنَا: ёфтем, дарёфтем.
حَقًّا: ҳақ, рост, воқеӣ.
فَأَذَّنَ مُؤَذِّنٌ: пас эълон кард эълонкунандае.
لَعْنَةُ اللَّهِ: лаънати Худо, яъне дурӣ аз раҳмати Худо.
الظَّالِمِينَ: ситамгарон, золимон.

Тафсири оят:

Пас аз он ки аҳли биҳишт ба биҳишт ва аҳли дӯзах ба дӯзах дохил мешаванд, аҳли биҳишт ба аҳли дӯзах муроҷиат мекунанд ва мегӯянд: «Мо он ваъдаеро, ки Парвардигорамон ба мо дода буд, ҳақ ва воқеӣ ёфтем». Яъне, Худованд ба мо ваъдаи биҳишт ва савоб дода буд ва мо онро дар амал дидем ва ба он расидем. Сипас аз аҳли дӯзах мепурсанд: «Оё шумо низ он ваъдаеро, ки Парвардигоратон ба шумо дода буд, ҳақ ёфтед?» Яъне, оё шумо низ азоб ва азоби Худоро, ки ба шумо ваъда шуда буд, дар амал дидед? Аҳли дӯзах дар ҷавоб мегӯянд: «Бале, мо низ онро ҳақ ёфтем». Пас аз ин, эълонкунандае миёни ду гурӯҳ нидо мекунад ва мегӯяд: «Лаънати Худо бар золимон аст». Яъне, дурӣ аз раҳмати Худо ва азоби Ӯ бар онҳоест, ки бо куфру ситам ва нофармониҳои худ ба худ зулм карданд ва аз роҳи ҳақ рӯй гардонданд.

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят нишон медиҳад, ки ваъдаҳои Худованд ҳақ ва воқеӣ ҳастанд ва ҳатман ба амал меоянд. Ҳар касе ки ба роҳи некӯкорӣ ва тоъат равад, савоби Худоро мебинад, ва ҳар касе ки ба роҳи бадӣ ва гуноҳ равад, азоби Худоро мебинад.
Ин оят моро тарғиб мекунад, ки ба ваъдаҳои Худо бовар кунем ва аз роҳи рост дур нашавем, то ба биҳишт ва савоби Худо расим.
Ин оят ҳушдор медиҳад, ки зулм ва ситам боиси лаънати Худо ва дурӣ аз раҳмати Ӯ мегардад. Пас бояд аз зулм ва нофармонӣ парҳез кунем ва ба роҳи адлу инсоф рафтор намоем.
Ин оят нишон медиҳад, ки дар охират ҳақиқатҳо ошкор мешаванд ва ҳеҷ кас наметавонад онҳоро инкор кунад. Пас дар дунё бояд ба фикри охират бошем ва барои он омодагӣ бигирем.
Ин оят моро ба сӯи имон ва амали солеҳ даъват мекунад, то аз зумраи аҳли биҳишт гардем ва аз лаънати Худо дур бошем.

📜 Оят 42-46 — Сураи Аль-Араф

42وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَا نُكَلِّفُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا أُولَٰئِكَ أَصْحَابُ الْجَنَّةِ ۖ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ

Ба ҳеҷ кас ғайри андозаи тавонаш таклиф намекунем. Онон, ки имон овардаанд, ва корҳои некӯ кардаанд, аҳли биҳиштанд ва дар он ҷо ҷовидонанд.

43وَنَزَعْنَا مَا فِي صُدُورِهِم مِّنْ غِلٍّ تَجْرِي مِن تَحْتِهِمُ الْأَنْهَارُ ۖ وَقَالُوا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي هَدَانَا لِهَٰذَا وَمَا كُنَّا لِنَهْتَدِيَ لَوْلَا أَنْ هَدَانَا اللَّهُ ۖ لَقَدْ جَاءَتْ رُسُلُ رَبِّنَا بِالْحَقِّ ۖ وَنُودُوا أَن تِلْكُمُ الْجَنَّةُ أُورِثْتُمُوهَا بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ

Ва ҳар гуна кинаеро аз дилашон бармеканем. Наҳрҳо дар зери пояшон ҷорист. Гӯянд: «Шукр Худоро, ки моро ба ин роҳ раҳбарӣ карда ва агар моро раҳбарӣ накарда буд, роҳи худ намеёфтем. Расулони Парвардигори мо ба ҳақ омаданд. Ва он гоҳ онҳоро овоз диҳанд, ки ба ивази корҳое, ки мекардед, ин биҳиштро ба шумо додаанд!»

44وَنَادَىٰ أَصْحَابُ الْجَنَّةِ أَصْحَابَ النَّارِ أَن قَدْ وَجَدْنَا مَا وَعَدَنَا رَبُّنَا حَقًّا فَهَلْ وَجَدتُّم مَّا وَعَدَ رَبُّكُمْ حَقًّا ۖ قَالُوا نَعَمْ ۚ فَأَذَّنَ مُؤَذِّنٌ بَيْنَهُمْ أَن لَّعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الظَّالِمِينَ

45الَّذِينَ يَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ اللَّهِ وَيَبْغُونَهَا عِوَجًا وَهُم بِالْآخِرَةِ كَافِرُونَ

Онон, ки аз роҳи Худо рӯй бармегардонанд ва онро каҷравӣ мепиндоранд ва ба қиёмат имон надоранд!

46وَبَيْنَهُمَا حِجَابٌ ۚ وَعَلَى الْأَعْرَافِ رِجَالٌ يَعْرِفُونَ كُلًّا بِسِيمَاهُمْ ۚ وَنَادَوْا أَصْحَابَ الْجَنَّةِ أَن سَلَامٌ عَلَيْكُمْ ۚ لَمْ يَدْخُلُوهَا وَهُمْ يَطْمَعُونَ

Ва миёнашон ҳиҷобест ва бар аъроф мардоне ҳастанд, ки ҳамаро ба нишонияшон мешиносанд ва аҳли биҳиштро овоз медиҳанд, ки салом бар шумо бод. Инҳо ҳарчанд тамаъя биҳишт доранд, вале ҳанӯз ба он дохил нашудаанд.

← Оят 43 📖 Аль-Араф Оят 45 →

Аль-АрафФеҳристи Қуръон

206Оят

MeccanRevelation

44Оят

Тарҷума — Аль-Араф 44

Сураи Аль-Араф Оят 44 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Биҳиштиён дузахиёнро овоз диҳанд, ки мо ба ҳақиқат ёфтем он…

Сураи Оят 44/206 — Сураи Аль-Араф الأعراف (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Араф Гӯш кун, Сураи Аль-Араф Тарҷума, Сураи Аль-Араф mp3, Сураи Аль-Араф pdf. Оят 42–46. Ба Тоҷикӣ: Русский.