سوره اعراف — آیه 44

معانی واژگان:

• «أَذَّنَ»: اعلام کرد، ندا داد.
• «مُؤَذِّنٌ»: ندا دهنده، کسی که با صدای بلند اعلام میکند.
• «لَعْنَةُ اللهِ»: دوری از رحمت خداوند.

تفسیر آیه:

پس از آنکه بهشتیان وارد بهشت شدند و جایگاه خود را دیدند، از نعمتهای الهی بهرهمند گردیدند و آرامش یافتند، رو به دوزخیان کرده و با آنان سخن گفتند. آنان خطاب به اهل آتش فرمودند: «ما آنچه را که پروردگارمان به ما وعده داده بود، بهطور کامل و حقیقی یافتیم؛ یعنی پاداش و نعمتهای جاودانهای که به ما وعده داده شده بود، تحقق یافت و ما آن را به چشم خود دیدیم. حال شما نیز بگویید که آیا آنچه را پروردگارتان به شما وعده داده بود — از عذاب و کیفر — بهدرستی یافتید و تحقق آن را مشاهده کردید؟» دوزخیان در پاسخ گفتند: «آری، ما نیز آنچه را که پروردگارمان به ما وعده داده بود، بهطور کامل یافتیم و عذاب و کیفر وعدهدادهشده بر ما محقق گردید.» در این هنگام، منادیای میان آنان ندا داد و اعلام کرد که لعنت و دوری از رحمت خداوند بر ستمکاران باد؛ همان کسانی که با کفر و طغیان، بر خود و دیگران ستم روا داشتند و از فرمان خداوند سرپیچی کردند و راه هدایت را رها ساختند.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه نشان میدهد که وعدههای الهی — چه در مورد پاداش مؤمنان و چه در مورد کیفر کافران — قطعی و تخلفناپذیر است و هیچ شکی در تحقق آن نیست.
• گفتوگوی بهشتیان و دوزخیان در آخرت، حجتی است بر بندگان که در دنیا با آگاهی کامل، راه خود را برگزیدند و در قیامت، هیچ عذری برای آنان باقی نمیماند.
• ستم و ظلم — بهویژه ظلم به نفس با کفر و گناه — از بزرگترین عوامل دوری از رحمت خداوند است و انسان باید در زندگی خود از هرگونه ستم، چه در حق خود و چه در حق دیگران، پرهیز کند.
• این آیه انگیزهای برای مؤمنان است که در مسیر ایمان و تقوا استقامت ورزند، چرا که نتیجه این استقامت، رسیدن به نعمتهای جاودانهای است که هیچ چشمی ندیده و هیچ گوشی نشنیده است.