Аль-Араф сүрәсе — Аять 77

Калимә мәгънәләре:

• «Фәгакърани-ннакъа» — алар бозауны (Аллаһ могҗизасы итеп җибәрелгән дөяне) тезләрен кисеп үтерделәр.
• «Гәтәү» — алар тәкәбберлек күрсәтеп, Аллаһ әмереннән баш тарттылар, чиктән чыктылар.
• «Әйтәкәлүнә» — алар мыскыллап һәм ашыктырып әйттеләр.

Аять тәфсире:

Сәмуд кавеме үзләренә пәйгамбәр итеп җибәрелгән Салих галәйһиссәламнең чакыруын кире какты һәм Аллаһның кодрәтен күрсәтүче могҗиза булган дөяне үтерделәр. Алар аны үтерү белән генә чикләнмәде, ә тәкәбберлекләре аркасында Раббыларының әмеренә буйсынудан баш тарттылар. Һәм, үзләренә вәгъдә ителгән ґәзабны чынга ашыруны ашыктырып, мыскыллау рәвешендә әйттеләр: «Ий Салих! Әгәр син чыннан да Аллаһ тарафыннан җибәрелгән рәсүлләрдән булсаң, безгә вәгъдә иткән ґәзабыңны китерче!» Алар бу сүзләре белән ґәзабның киләчәгенә ышанмауларын һәм Салих пәйгамбәрне ялганчы санауларын күрсәттеләр. Бу — аларның чиктән чыгуының һәм үзләренә килгән хакны инкяр итүенең иң югары ноктасы иде.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

1. Аллаһның могҗизаларын инкяр итү һәм аларга каршы чыгу — кешене һәлакәткә илтүче иң зур гөнаһлардан санала.
2. Тәкәбберлек һәм үзсүзлелек — пәйгамбәрләргә каршы чыгуның төп сәбәбе; бу сыйфатлар кешене хактан ераклаштыра.
3. Ґәзабны ашыктырып сорау — көферлек билгесе; мөэмин кеше Аллаһның рәхмәтенә өметләнеп, ґәзабыннан куркып яшәргә тиеш.
4. Аллаһның вәгъдәсе һәм ґәзабы чын — ул билгеләнгән вакытта һичшиксез килә; моңа ышану — иманның бер өлеше.
5. Пәйгамбәрләргә һәм аларның чакыруларына мыскыллап карау — үзеңне Аллаһның рәхмәтеннән мәхрүм итүгә китерә торган авыр гөнаһ.