اعراف · 77/206
ترجمو لکڻ — سوره اعراف
فَعَقَرُوا النَّاقَةَ وَعَتَوْا عَنْ أَمْرِ رَبِّهِمْ وَقَالُوا يَا صَالِحُ ائْتِنَا بِمَا تَعِدُنَا إِن كُنتَ مِنَ الْمُرْسَلِينَ ۝٧٧
Fa`aqarun naaqata wa`ataw `an amri Rabbihim wa qaaloo yaa Saalihu` tinaa bimaa ta`idunaaa in kunta minal mursaleen
📖 سنڌيءَ ۾
پوءِ ڏاچيءَ جون کُچون ڪپي ڇڏيائون ۽ پنھنجي پالڻھار جي حُڪم کان بي فرمان ٿيا ۽ (چٿر ڪري) چيائون ته اي صالِح جيڪڏھن پيغمبرن مان آھين ته جنھن (عذاب) جو اسان سان انجام ڪيو اٿيئي سو اسان تي آڻ.

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

ترجمو — Tafsir

1) ڪجهه لفظن جي معنيٰ:

  • عَقَرُوا: ان کي ڪُهي وڌائون، ان جي ٽنگن تي ڇري هڻي ان کي مارائي ڇڏيائون.
  • عَتَوْا: وڏائي ۽ ضد ڪيائون، حڪم مڃڻ کان انڪار ڪيائون.
  • ائْتِنَا: اسان وٽ آڻ، اسان تي نازل ڪر.
  • تَعِدُنَا: تون اسان سان جنهن شيءِ جو واعدو ڪيو آهي، يعني عذاب جو وعدو.

2) تفسير:

قوم ثمود جي ماڻهن پنهنجي نبي صالح عليه السلام جي نصيحت کي رد ڪندي ۽ الله جي حڪم کان مٿانهين ٿيندي، ان اُٺ کي ڪُهي وڌو، جنهن کي الله تعاليٰ نشاني طور موڪليو هو ۽ ان کي ايذايو نه ڏيڻ جو حڪم ڏنو ويو هو. انهن اهو سڀ ڪجهه وڏائي ۽ ضد سان ڪيو، ۽ پنهنجي رب جي فرمانبرداري کان مڪمل انڪار ڪيائون. پوءِ تمسخر ۽ ٺٺولي ڪندي چيائون: اي صالح! جيڪڏهن تون واقعي الله جو موڪليل رسول آهين، ته پوءِ اسان تي اهو عذاب آڻ جنهن جو تون اسان کي ڊيڄاريندو رهين ٿو. اهي پنهنجي بيوقوفي ۽ هٺ جي ڪري عذاب کي ناممڪن سمجهي رهيا هئا، ۽ ان کي جلدي گهرائي پنهنجي تباهي جو سامان پاڻ ئي ڪري رهيا هئا.

3) هن آيت مان حاصل ٿيندڙ فائدا:

  • الله تعاليٰ پنهنجي نبي جي سچائي ثابت ڪرڻ لاءِ نشانيون ۽ معجزا موڪليندو آهي، پر انهن کي ايذائڻ ۽ رد ڪرڻ جو انجام تمام خراب ٿيندو آهي.
  • وڏائي ۽ ضد انسان کي الله جي حڪم کان پري ڪري ٿي ۽ آخرڪار تباهي طرف وٺي وڃي ٿي.
  • نبي جي ڊيڄاريندڙ وعدي کي مذاق ۾ اڏائڻ ۽ عذاب کي جلدي گهرائڻ بيوقوفي آهي، ڇاڪاڻ ته الله جو وعدو يقيني آهي ۽ ان کان ڀڄي نٿو سگهجي.
  • توبه ۽ فرمانبرداري جو موقعو ملڻ تائين انسان کي الله جي حڪمن کي مڃڻ ۾ جلدي ڪرڻ گهرجي، نه ته پشيمان ٿيڻ جو موقعو به نه ملندو.
  • قرآن مجيد ۾ گذريل قومن جا اهڙا واقعا اسان لاءِ عبرت ۽ نصيحت جو سبب آهن، ته جيئن اسان انهن جي غلطين کان بچي سگهون ۽ الله جي نبي جي اطاعت اختيار ڪيون.


📜 آيت 75-79 — سوره اعراف

75قَالَ الْمَلَأُ الَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا مِن قَوْمِهِ لِلَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا لِمَنْ آمَنَ مِنْهُمْ أَتَعْلَمُونَ أَنَّ صَالِحًا مُّرْسَلٌ مِّن رَّبِّهِ ۚ قَالُوا إِنَّا بِمَا أُرْسِلَ بِهِ مُؤْمِنُونَ
سندس قوم مان وڏائي ڪندڙ سردارن انھن کي چيو جن منجھائن ھيڻن (ماڻھن) ايمان آندو ھو ته اوھين ڄاڻندا آھيو ڇا ته صالِح پنھنجي پالڻھار (جي طرف) کان موڪليل آھي، اُنھن چيو ته جنھن (شريعت) سان اُنکي موڪليو ويو آھي تنھن تي اسين ايمان آڻيندڙ آھيون.
76قَالَ الَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا إِنَّا بِالَّذِي آمَنتُم بِهِ كَافِرُونَ
وڏائي ڪندڙن چيو ته جنھن تي اوھان ايمان آندو آھي تنھن جا اسين مُنڪر آھيون.
77فَعَقَرُوا النَّاقَةَ وَعَتَوْا عَنْ أَمْرِ رَبِّهِمْ وَقَالُوا يَا صَالِحُ ائْتِنَا بِمَا تَعِدُنَا إِن كُنتَ مِنَ الْمُرْسَلِينَ
پوءِ ڏاچيءَ جون کُچون ڪپي ڇڏيائون ۽ پنھنجي پالڻھار جي حُڪم کان بي فرمان ٿيا ۽ (چٿر ڪري) چيائون ته اي صالِح جيڪڏھن پيغمبرن مان آھين ته جنھن (عذاب) جو اسان سان انجام ڪيو اٿيئي سو اسان تي آڻ.
78فَأَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَأَصْبَحُوا فِي دَارِهِمْ جَاثِمِينَ
پوءِ زلزلي (جي عذاب) ورتن پوءِ جنھن گھرن ۾ گوڏن ڀر ڪرڻ وارا ٿيا.
79فَتَوَلَّىٰ عَنْهُمْ وَقَالَ يَا قَوْمِ لَقَدْ أَبْلَغْتُكُمْ رِسَالَةَ رَبِّي وَنَصَحْتُ لَكُمْ وَلَٰكِن لَّا تُحِبُّونَ النَّاصِحِينَ
پوءِ (صالِح) کانئن مُنھن موڙيو ۽ چيائين ته اي منھنجي قوم بيشڪ اوھان کي پنھنجي پالڻھار جو پيغام پھچايم ۽ اوھان کي نصيحت ڪيم پر اوھين نصيحت ڪندڙن کي دوست نه رکندا آھيو.
اعرافقرآن فهرست
206آيت
MeccanRevelation
77آيت

ترجمو — اعراف 77

سوره اعراف آيت 77 - پڙهو, ٻڌو, ترجمو, سنڌي : پوءِ ڏاچيءَ جون کُچون ڪپي ڇڏيائون ۽ پنھنجي پالڻھار جي…

سوره آيت 77/206 — سوره اعراف الأعراف (Meccan). پڙهو ٻڌو ترجمو (سنڌي). ٻڌو: سوره اعراف ٻڌو, سوره اعراف ترجمو, سوره اعراف mp3, سوره اعراف pdf. آيت 75–79. سنڌيءَ ۾: اردو.





قرآن ڪريم


Monday, September 28, 2026

Don't forget us in your sincere prayers