Surat Al-Ma'arij — Ayat 2

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• لِلْكَافِرِينَ (lil-kāfirīn): kanggo wong-wong kafir, yaiku wong-wong kang ora gelem percaya marang Allah lan ngingkari ketauhidan.
• لَيْسَ لَهُ دَافِعٌ (laisa lahū dāfi'): ora ana kang bisa nolak utawa nyegah.

2) Katrangané ayat:

Ayat iki isih gegandhengan karo ayat sadurungé, yaiku nalika ana wong kafir kang ndonga marang Allah supaya siksa diturunaké marang dhèwèké lan kanca-kancané, minangka wujud ngece lan nantang. Banjur Allah mangsuli pangundang-undangé wong kafir mau. Allah ngandhani yèn siksa kang dijaluk déning wong kafir iku mesthi bakal kelakon, ora bisa diéndhani, lan ora ana siji waé kang bisa nolak utawa nyegah tekané siksa mau. Siksa iki kusus kanggo wong-wong kafir kang wis nglakoni kekafiran lan ora gelem manut marang Allah. Ora ana kekuwatan, ora ana panguwasa, lan ora ana apa-apa kang bisa dadi tamèng kanggo nyegah siksa Allah iku. Kabeh iku mung ana ing astané Allah kang Maha Kuwasa lan Maha Adil.

3) Piwulang lan faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngélingaké marang kita yèn siksa Allah iku nyata lan ora bisa diéndhani déning sapa waé, mula kita kudu tansah wedi lan taqwa marang Allah.
• Wong kafir kang nantang lan ngece marang agama Allah bakal nemu akibaté dhéwé, nanging kita minangka wong mukmin kudu njupuk piwulang saka crita iki.
• Kita dijak supaya ora nglakoni tumindak kafir lan ora ngece marang agama, amarga iku tandha saka kesombongan kang bakal nggawa karusakan.
• Ayat iki uga nuduhaké yèn Allah iku Maha Adil, mula saben tumindak bakal ana piwalesé.
• Kita kudu tansah ndonga lan nyuwun pangayoman marang Allah, supaya ora kalebu golongané wong-wong kang kena siksa.
• Islam mulangaké kita supaya tansah mikir lan ngerti marang kekuwatané Allah, supaya ati kita tambah cedhak lan tresna marang agama lan Al-Qur'an.