ซูเราะฮฺ อัล-มะอาริจ — อายะฮฺ 22

ความหมายของคำสำคัญ:

• المُصَلِّين (อัลมุศ็อลลีน) หมายถึง บรรดาผู้ที่ปฏิบัติละหมาดอย่างสม่ำเสมอและรักษาไว้ซึ่งการละหมาด

คำอธิบายของอายะฮ์:

อายะฮ์นี้เป็นข้อยกเว้นจากคำกล่าวก่อนหน้านี้ที่ว่า มนุษย์โดยธรรมชาติถูกสร้างมาให้มีความหวาดหวั่นและตระหนี่ถี่เหนียว เมื่อประสบกับความทุกข์ยากก็จะร้อนใจกระวนกระวาย และเมื่อได้รับความดีความสุขก็จะตระหนี่หวงแหน ไม่ยอมแบ่งปันผู้อื่น เว้นแต่บรรดาผู้ที่ปฏิบัติละหมาดเท่านั้นที่รอดพ้นจากลักษณะที่น่าตำหนิเหล่านี้

ผู้ที่ละหมาดอย่างแท้จริงนั้น การละหมาดของพวกเขาจะหล่อหลอมจิตใจให้บริสุทธิ์ ฝึกฝนตนเองให้มีความอดทน มีความสงบทางจิตใจ และมีความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ต่อผู้อื่น เพราะการละหมาดเป็นการเชื่อมโยงระหว่างบ่าวกับพระเจ้าของเขา ทำให้จิตใจเปี่ยมด้วยความศรัทธาและความสำนึกอยู่เสมอว่าตนอยู่ภายใต้การดูแลของพระองค์ ส่งผลให้พฤติกรรมและอุปนิสัยของเขาเปลี่ยนไปในทางที่ดีงาม

บทเรียนและคุณค่าที่ได้รับ:

1. การละหมาดเป็นเครื่องป้องกันจิตใจจากความตระหนี่และความหวาดหวั่น เพราะผู้ที่ยืนต่อหน้าพระเจ้าวันละห้าครั้งย่อมรู้สึกถึงความพอเพียงและความไว้วางใจในพระองค์
2. การละหมาดเป็นเสมือนการฝึกฝนจิตวิญญาณที่ทำให้มนุษย์พ้นจากความอ่อนแอทางจิตใจ และเสริมสร้างความเข้มแข็งในการเผชิญกับบททดสอบของชีวิต
3. อิสลามให้ความสำคัญกับการละหมาดเป็นอย่างยิ่ง เพราะมันคือเสาหลักของศาสนาและเป็นเครื่องหมายของความศรัทธาที่แท้จริง
4. การที่อัลกุรอานยกเว้นผู้ละหมาดจากลักษณะที่ไม่ดีของมนุษย์ แสดงให้เห็นว่าการละหมาดมีพลังในการเปลี่ยนแปลงจิตใจและพฤติกรรมของมนุษย์ให้ดีขึ้นได้จริง