سوره معارج — آیه 22

معانی کلمات:

• المُصَلّین: نمازگزاران، کسانی که نماز را برپا میدارند و بر آن مداومت میکنند.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در آیات پیشین، انسان را موجودی شتابزده، بیتاب و بخیل معرفی کرد که هنگام رسیدن شر و سختی، بیتابی میکند و هنگام رسیدن خیر و آسایش، بخل میورزد و از کمک به دیگران خودداری میکند. اما در این آیه، یک گروه را از این صفات نکوهیده استثنا میکند و آنان را «مصلّین» یعنی نمازگزاران واقعی میداند.

نمازگزاران حقیقی کسانی هستند که نماز را با شرایط و آداب آن بهجا میآورند و بر آن مداومت دارند. نماز، روح ایمان را در آنان زنده میکند و آنان را از بیتابی و بخل بازمیدارد. زیرا نماز، انسان را به یاد خدا میاندازد، صبر و شکیبایی را در او تقویت میکند و او را به گذشت و بخشش دعوت مینماید. این گروه، به دلیل ارتباط مستمر با پروردگار، دلهایشان آرام میگیرد و از صفات رذیلهای که دامنگیر انسانِ غافل است، در امان میمانند.

فواید آیه:

1. نماز، عامل اصلی تزکیه نفس و دوری از صفات ناپسند است؛ پس هرکس میخواهد از بیتابی و بخل رهایی یابد، باید بر نماز مداومت کند.
2. استثنای نمازگزاران از صفات ذمیمه، نشاندهنده ارزش والای نماز در اسلام است؛ نمازی که انسان را از گناهان بازمیدارد و به سوی فضایل سوق میدهد.
3. این آیه انگیزهای برای مسلمانان است تا نماز را جدی بگیرند و آن را تنها یک عبادت ظاهری ندانند، بلکه آن را وسیلهای برای اصلاح اخلاق و تقویت ایمان قرار دهند.
4. خداوند با این بیان، راه نجات از ضعفهای انسانی را نشان داده است؛ پس هرکس در پی آرامش و کمال است، باید به نماز پناه ببرد.